Kiedy od końca średniowiecza Turcy prowadzili swoją ekspansję na wschodzie, nie tylko podbijali kolejne państwa, ale także zawładnęli drogą do Indii. Towary stamtąd importowane stały się o wiele droższe i trudniej dostępne. Dlatego też, Europejczycy, za wszelką cenę, chcieli poznać nowy szlak, prowadzący do tego azjatyckiego kraju. Jedną z prób jego odnalezienia powziął Krzysztof Kolumb.
Urodzony w Genui Włoch, urodził się w połowie XV wieku w pospolitej, raczej ubogiej rodzinie. Prawdopodobnie nie pobierał żadnych nauk, aczkolwiek samodzielnie poszerzał swoją wiedzę. Zafascynowany zwiedzaniem świata, od młodych lat przedsiębrał morskie wycieczki. Jego zainteresowanie geografią i astronomią opierało się na dziełach autorytetów w tej dziedzinie. Czytał książki ówczesnych mu twórców oraz tych starożytnych. Co ciekawe, Kolumb, jako jeden z nielicznych wówczas ludzi, był przekonany o kulistości Ziemi. W tej właśnie teorii dopatrywał się prawdopodobieństwa odkrycia drogi do Indii. Zaplanował płynąć na zachód z wiarą w to, że opłynie glob dookoła, docierając do kontynentu azjatyckiego z jego drugiej strony.
Pomysły Kolumba nie wszystkim przypadły do gustu. Zanim więc zorganizował pierwszą ekspedycję, minęło sporo czasu. Zdążył odwiedzić kilka krajów, w których przedstawiał swoje projekty, prosząc władców o wsparcie. Przebywając w Portugalii, żeglarz ożenił się. Wkrótce potem, jego żona, Filipa, powiła syna, Diego. Jako, że połowica Kolumba zmarła w młodym wieku, odkrywca związał się z inną kobietą o imieniu Beatriz. Z nią również miał dziecko, syna o imieniu Ferdinand. Chociaż ustabilizował nieco swoje życie, wciąż marzył o podróżach. Wreszcie, w 1485 roku Kolumb wyjechał do Hiszpanii. Na tamtejszym dworze królewskich także prosił o wsparcie. Po latach starań, w 1492 roku udało mu się wypłynąć w pierwszy, daleki rejs. Płynące pod hiszpańską banderą statki, mieściły na swoich pokładach łącznie 90 osób. Mimo napotkanych trudności, przeciwstawiając się buntowi załogi, Krzysztof Kolumb dotarł wreszcie do lądu. Ciężko jest dzisiaj ustalić, czy żeglarz kiedykolwiek dowiedział się, że nie były to Indie. Wiadomo jednak, że odkrycie przyniosło mu ogromny rozgłos.
Wracając ze swej pierwszej podróży, Kolumb przywiózł nie tylko oczekiwane złoto, ale też różne, nieznane Europejczykom rośliny. Wśród nich, znajdowały się popularne dzisiaj ziemniaki i kukurydza. Towary były na tyle atrakcyjne, że wkrótce po powrocie, Włoch znów wybrał się w rejony, nad którymi zgodnie z prawem, dzierżył władzę. Kontynuując wyprawy, łącznie odbył ich aż cztery. Niestety, z każdą kolejną, przybywało mu problemów. Mimo, że odkrycie Ameryki było wielkim krokiem w historii, przyniosło również wiele kłopotów. Negatywne pod względem etycznym i moralnym postępowanie kolonizatorów, sprowadzanie niewolników, a także niesnaski wśród załogi, oczekującej niesamowitych bogactw, rzucały cienie na dokonania Kolumba.
Sam odważny podróżnik nigdy nie dotarł do upragnionych Indii. Schorowany, pozbawiony części wcześniejszych przywilejów, zmarł w 1506 roku, mając tylko jedno życzenie. Pragnął, aby jego ciało zostało pochowane na odkrytej przez niego, nowej ziemi, która wkrótce potem, została ochrzczona jako Ameryka, na cześć innego włoskiego podróżnika, Amerigo Vespucciego.

Czas wielkich odkryć datuje się na XV i XVI wiek. Pośród wielu ówczesnych podróżników, kilku na zawsze zapisało się w historii świata. Jednym z nich był Włoch, Krzysztof Kolumb. Służąc na dworze hiszpańskim, pływał pod banderą tego kraju. Było to spowodowane odrzuceniem przez inne państwa jego próśb o dofinansowanie. Plany Kolumba zainteresowały jednak Franciszka Aragońskiego i Izabelę Kastylijską, ówczesnych władców Kastylii.
Od końca średniowiecza, Indie i Chiny były dla Europejczyków niezwykle intrygującym miejscem. Chodziły bowiem pogłoski, że znajdują się tam ogromne złoża cennych kruszców. Poza tym, od lat przywożono stamtąd przyprawy, do których ludność zdążyła przywyknąć. Podróże do Azji zostały jednak przerwane, gdy Turcy opanowali tereny znajdujące się w pobliżu jedynego szlaku morskiego. W dodatku, wszystkie sprowadzane towary stały się bardzo drogie. Za wszelką cenę, próbowano więc odnaleźć inną, zachodnią drogę do tego kontynentu. Krzysztof Kolumb miał zatem jeszcze jedną przesłankę ku temu, by podróżować. Od lat marzył o dalekich wyprawach, a odnalezienie krótkiej i możliwej do przebycia drogi do Indii, przyniosłoby mu dodatkową sławę.
Urodzony w Genui żeglarz już jako młodzieniec interesował się żeglugą. Geografia i astronomia nie były mu obce. Z ogromem książkowej wiedzy i z doświadczeniem w pływaniu po wodach Europy, miał wszelkie predyspozycje, by podjąć próbę odnalezienia drogi do Indii. W sierpniu 1942 roku Krzysztof Kolumb i 90 innych członków załogi, odbiło od lądu. Droga nie była łatwa. Już na samym początku okazało się, że Pinta wymaga naprawy, której dokonana na Wyspach Kanaryjskich. Po kilku tygodniach, na morzu zapanowała cisza. Wokół okrętów zbierały się natomiast liczne wodorosty, utrudniające jakiekolwiek manewry. Jak dziś wiadomo, były to zjawiska charakterystyczne dla Morza Sargassowego. Jako, że jednak nadal nie było widać lądu, załoga zaczęła się buntować. Tym bardziej, że na statkach kończyły się zapasy artykułów potrzebnych do przeżycia.
Wreszcie, po tygodniach żmudnego rejsu, 12 października 1492 roku, jeden z żeglarzy zauważył skrawek ziemi. Niedługo potem, Kolumb i jego marynarze ujrzeli nagich ludzi o nieznanym im kolorze skóry. Pomimo początkowych, dziwnych zachowań tubylców, okazali się oni łagodni. Efektywny okazał się również handel wymienny, który prowadzili z nimi podopieczni włoskiego odkrywcy. Indianie, jak nazwano ich w przekonaniu, że ląd jest Indiami, byli gotowi oddawać swoje dobrodziejstwa w zamian za kolorowe szkiełka i ubrania. Załoga Kolumba otrzymała w zamian nieznane dotąd rośliny. Powszechne dziś tytoń, ziemniaki, czy kukurydza były przez pewien czas towarem eksportowym Ameryki.
Kolumb odbył jeszcze trzy następne podróże do swojej krainy. Kolonizacja nowej ziemi szybko przybrała postać barbarzyństwa. Rdzennych mieszkańców zabijano, odbierając ich tereny. Chociaż początkowo niewiele osób wierzyło w sukces żeglarza, Europa uzależniła się od Ameryki. Sam Krzysztof Kolumb zmarł w 1506 roku. Zapisał się w kartach historii jako odkrywca Haiti, Kuby, Wysp Dziewiczych, Małych Antyli i wielu innych lądów, znajdujących się na morzach nowego kontynentu.

Żegluga była dla Kolumba jedną z najważniejszych rzeczy w życiu. Była to zarówno jego pasja i jak sposób na życie. Kiedy mieszkał on w Portugalii niewątpliwie spotkał się on także z żywą jak na tamte czasy legendą, która dotyczyła dalekich wypraw oczywiście drogą morską, które miały odbywać się w kierunku zachodnim. Poza tym najprawdopodobniej w tamtych czasach rybacy, którym udało się docierać na nowofundlandzkie łowiska niemalże ocierali się o wybrzeża Ameryki Północnej.

Kiedy Kolumb posiadł wszystkie te informacje, był coraz to bardziej utwierdzony w tym, że możliwe będzie dotarcie do Indii jeżeli tylko będzie się płynęło w kierunku zachodnim. Niestety jednak ówczesna wiedza dotycząca geografii kuli ziemskiej była dość niewielka, przede wszystkim dlatego, że nikt nie był w stanie ocenić realnej wielkości naszej planety, co zaowocowało znacznymi nieścisłościami w szacunkach Kolumba. Pomimo jego przekonania, że dotrze do Indii w przeciągu zaledwie kilkunastu tygodni tak się jednak nie stało.

Do swojego planu dotarcia do Indii Kolumb usiłował przekonać króla Portugalii Jana II, jednakże najprawdopodobniej po konsultacjach ze swoimi doradcami odrzucił on pomysł żeglarza. Dlatego też w lecie 1485 roku Kolumb zdecydował się przenieść do Hiszpanii, gdzie jego pomysłem zaczęli się interesować pewni dygnitarze. Pomysł podróży rozniósł się po Hiszpanii dość sporym echem i spotkał się z dużym zainteresowaniem, jednakże jego realizacja okazała się możliwa dopiero w roku 1492. Zezwolenie dotyczące wyprawy Kolumb otrzymał od Izabeli Kastylijkiej i tym oto sposobem w roku 1492 wypłynęła wyprawa Kolumba pod banderą hiszpańskiej korony. Wyprawa została sfinansowana w jednej części przez dwór królewski oraz przez bardzo znaną i bogatą w tamtych czasach kupiecką rodzinę Pinzonów.

Oczywiście nikt tak naprawdę nie spodziewał się aż tak przełomowego odkrycia jakim stało się odnalezienie Ameryki, tym bardziej, że jako tako Kolumb wypłynął na zachód w celu poszukiwania Indii, a nie nikomu wtedy nie znanego w Europie ogromnego kontynentu. Dzięki swojemu odkryciu Kolumbowi został mianowany tytuł dziedzicznego Wielkiego Admirała, a także Wicekróla odkrytych ziemi. Co więcej otrzymał on także jednocześnie prawo do dziesiątej części zysków, dzięki czemu po swojej pierwszej wyprawie Krzysztof Kolumb stał się naprawdę bardzo bogatym i do tego także bardzo sławnym człowiekiem.

Po tym wielkim sukcesie Kolumb w następnych latach decydował się na organizowanie kolejnych wielkich wypraw transatlantyckich, z czego jednak nie wszystkie mogły się poszczycić tak dużymi sukcesami. W pewnym momencie Kolumb miał nawet problem ze skompletowaniem załogi na wyprawę, ponieważ jego reputacja została niestety znacznie nadszarpnięta, co jednak dość szybko zostało pokonane, także za sprawą jego dwóch synów, którzy aktywnie działali na rzecz odbudowania reputacji ojca. To między innymi dzięki rodzinie Kolumb nie załamał się i decydował się na kontynuowanie swojej żeglarskiej pasji, która była także sposobem na dostatnie życie.

Krzysztof Kolumb – jego wyprawy, wizja wielkich odkryć i marzenia, od wielu wieków inspirują kolejnych ludzi. Nic dziwnego zatem, że jako postać sławna i kontrowersyjna, która swoim działaniem wywarła ogromny wpływ nie tylko na całą swoją epokę, ale na całą europejską cywilizację, bardzo chętnie wykorzystywana była przez wszelkiej maści artystów. Co ciekawe, często po postać Krzysztofa Kolumba sięgali pisarze, zajmujący się literaturą fantastycznonaukową. Wybitny amerykański autor powieści przygodowych, Mark Twain, w swoim bazującym na motywie podróży w czasie powieści “Jankes na dworze króla Artura” wzorował sztuczkę wykonaną przez głównego bohatera na motywie z biografii Krzysztofa Kolumba, któremu udało się podczas swojej czwartej wyprawy do Ameryki prawidłowo przewidzieć czas zaćmienia słońca. Typowy przykład wykorzystania postaci Krzysztofa Kolumba przez pisarza ściśle kojarzonego z literaturą science-fiction to na przykład powieść “Pastwatch: The Redemption of Christopher Columbus” autorstwa Orsona Scotta Carda, jednego z najwybitniejszych twórców w historii tego gatunku. Motywem przewodnim tej powieści jest podróż w czasie grupy naukowców, którzy planują wpłynąć na przebieg kontaktów europejskich i amerykańskich cywilizacji, ze szczególnym uwzględnieniem podróży Kolumba właśnie. Oczywiście liczne nawiązania oraz informacje na temat wypraw Krzysztofa Kolumba i szczegóły z jego biografii znajdziemy także w wyjątkowo licznych powieściach podróżniczych oraz przygodowo-awanturniczych. Po jego postać sięgnęli także tak uznani pisarze jak noblista Dario Fo, autor satyrycznej sztuki o losach Krzysztofa Kolumba oraz słynny filozof Salman Rushdie. Jeśli chodzi o ekranizacje losów Krzysztofa Kolumba, najsłynniejszą wersją filmową jego biografii jest film “1492: Conquest Of Paradise” w reżyserii Ridley’a Scotta, w którym w rolę wielkiego odkrywcy wcielał się Gerard Depardieu. Film zyskał szeroki rozgłos między innymi ze względu na fantastyczną ścieżkę dźwiękową autorstwa greckiego kompozytora Vangelisa i znacząco przyczynił się do popularyzacji postaci Krzysztofa Kolumba wśród młodszych miłośników kina. Oprócz filmów pojawiały się także seriale i bez wątpienia pominięcie ich tutaj byłoby poważnym uchybieniem. Przykładem niech będzie miniserial “Krzysztof Kolumb” z 1985 roku, w którym Krzysztofa Kolumba zagrał Gabriel Byrne. Wraz z nadejściem epoki komputerów, Krzysztof Kolumb pojawił się także w grach komputerowych. Można go odnaleźć choćby w słynnej grze Civilization Revolution z 2008 roku, gdzie co zrozumiałe pojawia się jako archetyp Wielkiego Odkrywcy. Z pewnością pojawi się jeszcze niejeden tytuł inspirowany historią tego najsłynniejszego podróżnika, który nie bał się realizować swoich marzeń. Warto tutaj poruszyć jeszcze temat samego przedstawiania postaci Krzysztofa Kolumba. Tak naprawdę bowiem nie pozostał żaden portret czy szczegółowy opis wyglądu słynnego odkrywcy i bazować można wyłącznie na portretach pośmiertnych, takich jak autorstwa Ridolfo Ghirlandaio. Z tego względu wizerunek Krzysztofa Kolumba w różnych dziełach filmowych lub literackich znacznie się od siebie różni.