Jedną z najbardziej prawdopodobnych teorii dotyczących pochodzenie Kolumba jest to, że urodził się on w drugiej połowie 1451 roku w Genui we Włoszech. Wiele źródeł donosi, że Krzysztof był synem drobnego kupca oraz tkacza, który nazywał się Domenico Colombo. Oczywiście teorii dotyczących pochodzenia Kolumba jest znacznie więcej, jednakże ta właśnie wydaje się być najbardziej prawdopodobna, bo jest potwierdzona przez wielu historyków, choć nie da się tego w stu procentach udowodnić.

Już jako młody człowiek Kolumb imał się różnych prac zapewniających przeżycie. Pracował on w domu bankowym o nazwie Centurionich i właśnie dzięki tej pracy tak naprawdę związał swoje życie z żeglugą, ponieważ pracując tam Kolumb był zmuszony dość często odbywać morskie podróże w celach służbowych. Często żeglował on po okolicznych wodach oczywiście w celach handlowych, dzięki czemu zakochał się w profesji żeglarza.

Najprawdopodobniej w roku 1476 Kolumb płynął razem z konwojem statków handlowych z Genui, które płynęły do Flandrii oraz Lizbony, jednakże w okolicach Przylądka Świętego Wincentego konwój został napadnięty przez portugalsko – francuską i zniszczony. Wtedy to Krzysztof Kolumb, który cudem przeżył ten napad dopłynął do lądu nieopodal Lagos w charakterze rozbitka, a już po kilku tygodniach odbył podróż do Lizbony, gdzie zaczął pracować w tamtejszej filii jego macierzystego domu bankowego. Wtedy to także rozpoczął pierwsze oceaniczne wyprawy handlowe, na przykład do Anglii czy do Gwinei.

Oczywiście Kolumb nie żył samą pracą, ponieważ posiadał on także dość bogate życie osobiste i w roku 1479 wziął on ślub z niejaką Felipą Perestrello do Monitz, która była córką byłego gubernatora w Porto Santo. W następnym roku Kolumbowi urodził się pierwszy syn o imieniu Diego Colón. Pięć lat po ślubie Kolumb został wdowcem, jednak niedługo później Kolumb znalazł sobie kobietę o nazwisku Beatriz Enriquez. Co prawda nigdy nie obrali się oni, jednakże Krzysztof nakazał swojemu synowi traktowanie jej jak własnej matki, a później pozostawił on jej bardzo pokaźną część swojego majątku. W roku 1488 Kolumbowi urodził się drugi syn o imieniu Ferdinand, którego matką była oczywiście Beatriz. Rodzina była dla Kolumba bardzo ważna, a dodatkowo także była dla niego bardzo dużym wsparciem, ponieważ nawet w późniejszych latach, kiedy to reputacja żeglarza ostała naprawdę znacznie nadszarpnięta, to właśnie głównie jego obaj synowie bardzo pomagali w trakcie jej odbudowywania, co na tamte czasy było naprawdę niełatwym zadaniem.

Kolumb oprócz nauki żeglarstwa zajmował się także nauką innych przedmiotów, dlatego też w konsekwencji był on naprawę bardzo wykształconym i do tego wszechstronnym człowiekiem. Jego zainteresowania nie ograniczały się tylko do rzeczy, które były bezpośrednio czy też pośrednio związane z morzem, jednakże tak naprawdę to właśnie żegluga była główną pasją i miłością Kolumba, która to pasja zresztą doprowadziła go później do sławy oraz niemałych pieniędzy, dzięki którym mógł on zapewnić swojej rodzinie życie na naprawdę wysokim jak na tamte czasy poziomie.

Określenie „nowy świat” kojarzy nam się nierozłącznie z kontynentem Amerykańskim odkrytym w XV wieku. Odkrycia tego dokonał Krzysztof Kolumb. Właściwie przez przypadek. Można zadać również pytanie dlaczego stało się to właśnie w tym czasie. Można, wzorując się na dawnych poglądach wyjaśnić, że do ekspansji Europejczyków za morza pchnęła ich chęć wytyczenia nowej drogi do Indii. Tradycyjny szlak karawan kupieckich ciągnących z Europy do Indii został zablokowany przez Turków Osmańskich, którzy ulokowali się nad Cieśniną Bosfor zdobywając zachodnią część Azji Mniejszej. Niektórzy historycy wskazują na inny fakt: szlachta europejska poczuła pustkę po zakończeniu wypraw krzyżowych. Nadal żywe były idee walki z niewiernymi i poszerzanie terytorium ogarniętego przez religię chrześcijańską. Zważywszy na późniejsze zdarzenia należy wysnuć tezę, że Krzysztof Kolumb bardziej pałał chęcią odkrycia nowej drogi do Indii. Krzysztof Kolumb(1451 – 1506) urodził się we włoskiej Genui. Ponieważ na Półwyspie Iberyjskim, ze względu na jego położenie w bezpośrednim sąsiedztwie Oceanu Atlantyckiego, koncentrowała się większość dążeń do podróży dalekomorskich – Krzysztof Kolumb, niezmiernie tym zainteresowany – udał się tam. Zaciągnął się na służbę u władców Hiszpanii, Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej. Przedstawił im swoje wyobrażenie o budowie świata. Kolumb uważał, że skoro Ziemia jest kulą to można, wyruszywszy z jednego jej miejsca, dotrzeć na to samo miejsce, mijając po drodze różne lądy. Konkretnie miał na myśli , że idąc w kierunku zachodnim dotrze się do Indii z ich wschodniej strony. Władcy Hiszpanii zainwestowali w wyprawę Krzysztofa Kolumba, który pod ich proporcem miał odkryć nową trasę. W 1492 roku Kolumb na czele trzech okrętów wyruszył z hiszpańskiego Kadyksu na zachód. Była to pierwsza jego wyprawa przez Ocean Atlantycki. Dotarł wówczas do wyspy Guanahani położonej w archipelagu Wysp Bahama, którą przemianował na San Salwador. W 1493 roku powrócił pomyślnie z pierwszej wyprawy. To co zobaczył jeszcze bardziej pobudziło wyobraźnię jego i jego mocodawców. Jeszcze w 1493 roku wyruszył na drugą swoją wyprawę. Dotarł wtedy ponownie do Haiti i Kuby i spenetrował je. Z drugiej podróży powrócił w 1496 roku. W dwa lata później w 1498 roku wyruszył w trzecia swoją podróż. Wtedy też dotarł do Haiti, przepływając wzdłuż północnych brzegów Ameryki Południowej. Trzecia podróż również zajęła mu dwa lata. W 1502 roku wybrał się w czwartą i zarazem ostatnią swoją dalekomorską podróż. Przepływając wzdłuż Haiti i Kuby dotarł do ziem Ameryki Środkowej zamieszkałych przez Majów. W 1504 roku powrócił do Europy. W czasie swoich podróży wszystkie odwiedzane ziemie brał w posiadanie króla hiszpańskiego. Krzysztof Kolumb już w czasie pierwszej podróży nabrał przekonania, że dopłynął do Indii. Ludzi zamieszkujących zdobywane ziemie nazwał Indianami. Do końca życia trwał w przekonaniu, że nowy ląd, który odkrył to Indie. Błąd ten zweryfikowali żeglarze, którzy dotarli do Ameryki już po Krzysztofie Kolumbie. A Amerigo Vespucci opisał nowy ląd i od jego nazwiska Ameryka wzięła swoją nazwę.

Po drugiej wyprawie Kolumba, która niestety nie była tak wielkim sukcesem jak pierwsza, i która przyniosła za sobą wiele skarg od samej załogi tejże właśnie drugiej wyprawy, Kolumb jednak zdołał się na dworze królewskim oczyścić ze wszystkich zarzutów i dostał pozwolenie na zorganizowanie trzeciej wyprawy do Ameryki, choć pomimo tego, że odzyskał on wszystkie dotychczasowe przywileje, to jednak zaufanie które posiadał nie było już aż tak duże jak w trakcie wcześniejszych wypraw.

Trzecią wyprawę do Ameryki Kolumb mógł zorganizować dopiero w roku 1498, kiedy to dokładnie 30 maja odpłynął on z portu w Hiszpanii. Trzecia wyprawa liczyła sobie sześć statków, z czego trzy Kolumb odesłał bezpośrednio na Haiti, natomiast trzema pozostałymi Kolumb popłynął na południowy zachód, gdyż miał on nadzieję odnaleźć swoje wymarzone i upragnione Indie. Wtedy to też po raz pierwszy Kolumb dopłynął do kontynentu amerykańskiego, a do samego brzegu przybił on na południe od ujścia Orinoko. Kiedy zdecydował się płynąć dalej w kierunku W tym czasie na Haiti założono już pierwsze osiedle należące do Hiszpan o nazwie Santo Domingo.

Niestety w Santo Domingo stosunki nie były zadowalające, a można nawet powiedzieć, że były one złe, ponieważ Kolumb, który był autokratą faworyzował głównie swoich ludzi, a szczególnie własnego syna Diego, co jednak nie spotkało się z zadowoleniem pozostałych. Dodatkowo ludzie byli bardzo niezadowoleni z faktu, że wyprawa nie odniosła praktycznie żadnych znaczących sukcesów ekonomicznych i napotkała się ona na spore trudności związane z miejscowymi, a co za tym idzie nie spełniła się wizja upragnionego bogactwa.

W trakcie trzeciej wyprawy, podobnie zresztą jak i w trakcie poprzedniej do dworu królewskiego dotarły wiadomości związane z tymi właśnie problemami i tym razem dwór zdecydował się na zdecydowanie bardziej radykalne działania. W tym celu na zachód w roku 1500 został wysłany niejaki Franciszek Bobadilla mając „w kieszeni” wiele różnorakich upoważnień i pełnomocnictw. Kiedy dotarł już na Haiti i rozeznał się z ogólną sytuacją panującą tam, zdecydował on o tym, aby pojmać zarówno samego Krzysztofa Kolumba jak i jego syna, którzy następnie w kajanach zostali wysłani z powrotem o Hiszpanii.

Kiedy aresztowany Kolumb z synem w końcu dotarli o Hiszpanii, ponownie zdołali oczyścić się ze wszelkich zarzutów, które były im, a w szczególności Krzysztofowi, stawiane, przez co dało radę ku temu, aby z powrotem powrócić do łask pary królewskiej i dzięki temu ponownie zdołał on odzyskać ich zaufanie, co było dość istotną kwestią dla niego, choć wydaje się to być jak najbardziej logiczną rzeczą. Co więcej dzięki temu,że Kolumb po raz kolejny zdołał oczyścić się ze wszelkich stawianych mu zarzutów, a także dzięki ponownie zdobytym zaufaniu pary królewskiej, Kolumb dostał pozwolenie na to, żeby móc zorganizować czwartą i zarazem ostatnią wyprawę na kontynent amerykański, co jednak było powiązane z pewnymi problemami, chociażby właśnie jeżeli chodzi o przekonanie królewskiej pary co do słuszności całego tego przedsięwzięcia.

Odkrywca Ameryki, wybitny żeglarz włoski w służbie na dworze Hiszpanii Krzysztof Kolumb żył w latach 1451-1506. Pochodzenie Kolumba do tej pory nie jest jednoznaczne choć powszechnie przyjmuje się że urodził się w Genui we Włoszech. Sam Kolumb w ustanowieniu majoratu dla swojego syna stwierdził: „Ja sam stamtąd pochodzę i tam się urodziłem” mając na myśli Genuę właśnie. W 1477 roku wraz z bratem Bartolomeo, który z zawodu był kartografem Krzysztof Kolumb przybywa do Portugalii. Zamieszkują w Lizbonie gdzie obaj zajmują się kartografią. Już w tamtych czasach przyszły odkrywca marzył o dalekomorskich wyprawach interesował się zwłaszcza wyprawami jakie organizowali portugalscy żeglarze wzdłuż zachodnich wybrzeży Czarnego Lądu. Swoją wiedzę pogłębiał także pracując jako agent handlowy. Jego dociekliwość w studiowaniu map doprowadziła go do przekonania że istnieje droga do Indii wiodąca na zachód poprzez Atlantyk.

Aby udowodnić słuszność swoich przemyśleń dążył do tego aby któryś z ówczesnych władców europejskich zainteresował się jego projektem wielkiej zachodniej wyprawy, niestety długo trwało przekonanie władców do słuszności wyprawy. Po próbach na dworach portugalskich, francuskich i angielskim Kolumb trafia na dwór Hiszpanii gdzie królową była Izabella I . Niestety aż siedem lat trwało to aby projekt wyprawy w poszukiwaniu nowej drogi do Indii został zatwierdzony.

Pierwsza wyprawa zachodnia rozpoczęła się 3 sierpnia 1492 roku. Flotylla Admirała, bo taki tytuł Kolumb otrzymał od królowej kastylijskiej Izabelli I, składała się z trzech doskonale wyposażonych karawel- Pinta, Ninia i Santa Maria, którą Kolumb wybrał na swój okręt flagowy. Po krótkim postoju na Wyspach Kanaryjskich flotylla Admirała wyruszyła na zachód aby po dwóch miesiącach 12 października dotrzeć do pierwszej wyspy jaką była Wyspa Watlinga. Płynąc dalej 28 października Kolumb odkrywa Kubę jednak przekonany jest to skrawek Starego Świata. 6 grudnia odkrywa Haiti i nazywa wyspę Hispaniola oraz obiera ją na swoją kwaterę. Kiedy Santa Maria rozbija się a kontakt z Pintą zostaje zerwany Admirał płynąc na Nini, Kolumb postanawia wracać do Hiszpanii aby osobiście powiadomić królową o odkryciu nowej drogi do Indii. Zawija do portu w Palos 15 marca 1493 roku i udaje się dwór królewski w Barcelonie aby zdać sprawozdanie kastylijskim władcom.

Podczas drugiej wyprawy która rozpoczęła się 25 września 1493 roku odkrywa takie wyspy jak Dominika, Maria- Galanta, Gwadelupa, Antigua oraz Portoryko. Po krótkiej wizycie na Hispanioli płynąc wzdłuż południowych wybrzeży Kuby odkrywa Jamajkę. Wyprawa zakończyła się 11 czerwca kiedy to Kolumb zawinął do portu w Hiszpanii.

Kolumb jeszcze dwa razy wyruszał ku brzegom Nowego Świata przez cały czas sądząc, że to Indie. Świat miał się dowiedzieć o wielkości jego odkrycia dopiero dzięki innemu wielkiemu odkrywcy jakim był Amerigo Vespucci on to w latach 1501-1502 biorąc udział w portugalskiej wyprawie do Ameryki Południowej zbadał znaczną część jej wschodniego wybrzeża- uznał że odwiedzone przez niego tereny to nie Indie lecz nieznany do tej pory kontynent.