Kiedy od końca średniowiecza Turcy prowadzili swoją ekspansję na wschodzie, nie tylko podbijali kolejne państwa, ale także zawładnęli drogą do Indii. Towary stamtąd importowane stały się o wiele droższe i trudniej dostępne. Dlatego też, Europejczycy, za wszelką cenę, chcieli poznać nowy szlak, prowadzący do tego azjatyckiego kraju. Jedną z prób jego odnalezienia powziął Krzysztof Kolumb.
Urodzony w Genui Włoch, urodził się w połowie XV wieku w pospolitej, raczej ubogiej rodzinie. Prawdopodobnie nie pobierał żadnych nauk, aczkolwiek samodzielnie poszerzał swoją wiedzę. Zafascynowany zwiedzaniem świata, od młodych lat przedsiębrał morskie wycieczki. Jego zainteresowanie geografią i astronomią opierało się na dziełach autorytetów w tej dziedzinie. Czytał książki ówczesnych mu twórców oraz tych starożytnych. Co ciekawe, Kolumb, jako jeden z nielicznych wówczas ludzi, był przekonany o kulistości Ziemi. W tej właśnie teorii dopatrywał się prawdopodobieństwa odkrycia drogi do Indii. Zaplanował płynąć na zachód z wiarą w to, że opłynie glob dookoła, docierając do kontynentu azjatyckiego z jego drugiej strony.
Pomysły Kolumba nie wszystkim przypadły do gustu. Zanim więc zorganizował pierwszą ekspedycję, minęło sporo czasu. Zdążył odwiedzić kilka krajów, w których przedstawiał swoje projekty, prosząc władców o wsparcie. Przebywając w Portugalii, żeglarz ożenił się. Wkrótce potem, jego żona, Filipa, powiła syna, Diego. Jako, że połowica Kolumba zmarła w młodym wieku, odkrywca związał się z inną kobietą o imieniu Beatriz. Z nią również miał dziecko, syna o imieniu Ferdinand. Chociaż ustabilizował nieco swoje życie, wciąż marzył o podróżach. Wreszcie, w 1485 roku Kolumb wyjechał do Hiszpanii. Na tamtejszym dworze królewskich także prosił o wsparcie. Po latach starań, w 1492 roku udało mu się wypłynąć w pierwszy, daleki rejs. Płynące pod hiszpańską banderą statki, mieściły na swoich pokładach łącznie 90 osób. Mimo napotkanych trudności, przeciwstawiając się buntowi załogi, Krzysztof Kolumb dotarł wreszcie do lądu. Ciężko jest dzisiaj ustalić, czy żeglarz kiedykolwiek dowiedział się, że nie były to Indie. Wiadomo jednak, że odkrycie przyniosło mu ogromny rozgłos.
Wracając ze swej pierwszej podróży, Kolumb przywiózł nie tylko oczekiwane złoto, ale też różne, nieznane Europejczykom rośliny. Wśród nich, znajdowały się popularne dzisiaj ziemniaki i kukurydza. Towary były na tyle atrakcyjne, że wkrótce po powrocie, Włoch znów wybrał się w rejony, nad którymi zgodnie z prawem, dzierżył władzę. Kontynuując wyprawy, łącznie odbył ich aż cztery. Niestety, z każdą kolejną, przybywało mu problemów. Mimo, że odkrycie Ameryki było wielkim krokiem w historii, przyniosło również wiele kłopotów. Negatywne pod względem etycznym i moralnym postępowanie kolonizatorów, sprowadzanie niewolników, a także niesnaski wśród załogi, oczekującej niesamowitych bogactw, rzucały cienie na dokonania Kolumba.
Sam odważny podróżnik nigdy nie dotarł do upragnionych Indii. Schorowany, pozbawiony części wcześniejszych przywilejów, zmarł w 1506 roku, mając tylko jedno życzenie. Pragnął, aby jego ciało zostało pochowane na odkrytej przez niego, nowej ziemi, która wkrótce potem, została ochrzczona jako Ameryka, na cześć innego włoskiego podróżnika, Amerigo Vespucciego.

Czas wielkich odkryć datuje się na XV i XVI wiek. Pośród wielu ówczesnych podróżników, kilku na zawsze zapisało się w historii świata. Jednym z nich był Włoch, Krzysztof Kolumb. Służąc na dworze hiszpańskim, pływał pod banderą tego kraju. Było to spowodowane odrzuceniem przez inne państwa jego próśb o dofinansowanie. Plany Kolumba zainteresowały jednak Franciszka Aragońskiego i Izabelę Kastylijską, ówczesnych władców Kastylii.
Od końca średniowiecza, Indie i Chiny były dla Europejczyków niezwykle intrygującym miejscem. Chodziły bowiem pogłoski, że znajdują się tam ogromne złoża cennych kruszców. Poza tym, od lat przywożono stamtąd przyprawy, do których ludność zdążyła przywyknąć. Podróże do Azji zostały jednak przerwane, gdy Turcy opanowali tereny znajdujące się w pobliżu jedynego szlaku morskiego. W dodatku, wszystkie sprowadzane towary stały się bardzo drogie. Za wszelką cenę, próbowano więc odnaleźć inną, zachodnią drogę do tego kontynentu. Krzysztof Kolumb miał zatem jeszcze jedną przesłankę ku temu, by podróżować. Od lat marzył o dalekich wyprawach, a odnalezienie krótkiej i możliwej do przebycia drogi do Indii, przyniosłoby mu dodatkową sławę.
Urodzony w Genui żeglarz już jako młodzieniec interesował się żeglugą. Geografia i astronomia nie były mu obce. Z ogromem książkowej wiedzy i z doświadczeniem w pływaniu po wodach Europy, miał wszelkie predyspozycje, by podjąć próbę odnalezienia drogi do Indii. W sierpniu 1942 roku Krzysztof Kolumb i 90 innych członków załogi, odbiło od lądu. Droga nie była łatwa. Już na samym początku okazało się, że Pinta wymaga naprawy, której dokonana na Wyspach Kanaryjskich. Po kilku tygodniach, na morzu zapanowała cisza. Wokół okrętów zbierały się natomiast liczne wodorosty, utrudniające jakiekolwiek manewry. Jak dziś wiadomo, były to zjawiska charakterystyczne dla Morza Sargassowego. Jako, że jednak nadal nie było widać lądu, załoga zaczęła się buntować. Tym bardziej, że na statkach kończyły się zapasy artykułów potrzebnych do przeżycia.
Wreszcie, po tygodniach żmudnego rejsu, 12 października 1492 roku, jeden z żeglarzy zauważył skrawek ziemi. Niedługo potem, Kolumb i jego marynarze ujrzeli nagich ludzi o nieznanym im kolorze skóry. Pomimo początkowych, dziwnych zachowań tubylców, okazali się oni łagodni. Efektywny okazał się również handel wymienny, który prowadzili z nimi podopieczni włoskiego odkrywcy. Indianie, jak nazwano ich w przekonaniu, że ląd jest Indiami, byli gotowi oddawać swoje dobrodziejstwa w zamian za kolorowe szkiełka i ubrania. Załoga Kolumba otrzymała w zamian nieznane dotąd rośliny. Powszechne dziś tytoń, ziemniaki, czy kukurydza były przez pewien czas towarem eksportowym Ameryki.
Kolumb odbył jeszcze trzy następne podróże do swojej krainy. Kolonizacja nowej ziemi szybko przybrała postać barbarzyństwa. Rdzennych mieszkańców zabijano, odbierając ich tereny. Chociaż początkowo niewiele osób wierzyło w sukces żeglarza, Europa uzależniła się od Ameryki. Sam Krzysztof Kolumb zmarł w 1506 roku. Zapisał się w kartach historii jako odkrywca Haiti, Kuby, Wysp Dziewiczych, Małych Antyli i wielu innych lądów, znajdujących się na morzach nowego kontynentu.

Określenie „nowy świat” kojarzy nam się nierozłącznie z kontynentem Amerykańskim odkrytym w XV wieku. Odkrycia tego dokonał Krzysztof Kolumb. Właściwie przez przypadek. Można zadać również pytanie dlaczego stało się to właśnie w tym czasie. Można, wzorując się na dawnych poglądach wyjaśnić, że do ekspansji Europejczyków za morza pchnęła ich chęć wytyczenia nowej drogi do Indii. Tradycyjny szlak karawan kupieckich ciągnących z Europy do Indii został zablokowany przez Turków Osmańskich, którzy ulokowali się nad Cieśniną Bosfor zdobywając zachodnią część Azji Mniejszej. Niektórzy historycy wskazują na inny fakt: szlachta europejska poczuła pustkę po zakończeniu wypraw krzyżowych. Nadal żywe były idee walki z niewiernymi i poszerzanie terytorium ogarniętego przez religię chrześcijańską. Zważywszy na późniejsze zdarzenia należy wysnuć tezę, że Krzysztof Kolumb bardziej pałał chęcią odkrycia nowej drogi do Indii. Krzysztof Kolumb(1451 – 1506) urodził się we włoskiej Genui. Ponieważ na Półwyspie Iberyjskim, ze względu na jego położenie w bezpośrednim sąsiedztwie Oceanu Atlantyckiego, koncentrowała się większość dążeń do podróży dalekomorskich – Krzysztof Kolumb, niezmiernie tym zainteresowany – udał się tam. Zaciągnął się na służbę u władców Hiszpanii, Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej. Przedstawił im swoje wyobrażenie o budowie świata. Kolumb uważał, że skoro Ziemia jest kulą to można, wyruszywszy z jednego jej miejsca, dotrzeć na to samo miejsce, mijając po drodze różne lądy. Konkretnie miał na myśli , że idąc w kierunku zachodnim dotrze się do Indii z ich wschodniej strony. Władcy Hiszpanii zainwestowali w wyprawę Krzysztofa Kolumba, który pod ich proporcem miał odkryć nową trasę. W 1492 roku Kolumb na czele trzech okrętów wyruszył z hiszpańskiego Kadyksu na zachód. Była to pierwsza jego wyprawa przez Ocean Atlantycki. Dotarł wówczas do wyspy Guanahani położonej w archipelagu Wysp Bahama, którą przemianował na San Salwador. W 1493 roku powrócił pomyślnie z pierwszej wyprawy. To co zobaczył jeszcze bardziej pobudziło wyobraźnię jego i jego mocodawców. Jeszcze w 1493 roku wyruszył na drugą swoją wyprawę. Dotarł wtedy ponownie do Haiti i Kuby i spenetrował je. Z drugiej podróży powrócił w 1496 roku. W dwa lata później w 1498 roku wyruszył w trzecia swoją podróż. Wtedy też dotarł do Haiti, przepływając wzdłuż północnych brzegów Ameryki Południowej. Trzecia podróż również zajęła mu dwa lata. W 1502 roku wybrał się w czwartą i zarazem ostatnią swoją dalekomorską podróż. Przepływając wzdłuż Haiti i Kuby dotarł do ziem Ameryki Środkowej zamieszkałych przez Majów. W 1504 roku powrócił do Europy. W czasie swoich podróży wszystkie odwiedzane ziemie brał w posiadanie króla hiszpańskiego. Krzysztof Kolumb już w czasie pierwszej podróży nabrał przekonania, że dopłynął do Indii. Ludzi zamieszkujących zdobywane ziemie nazwał Indianami. Do końca życia trwał w przekonaniu, że nowy ląd, który odkrył to Indie. Błąd ten zweryfikowali żeglarze, którzy dotarli do Ameryki już po Krzysztofie Kolumbie. A Amerigo Vespucci opisał nowy ląd i od jego nazwiska Ameryka wzięła swoją nazwę.

Po drugiej wyprawie Kolumba, która niestety nie była tak wielkim sukcesem jak pierwsza, i która przyniosła za sobą wiele skarg od samej załogi tejże właśnie drugiej wyprawy, Kolumb jednak zdołał się na dworze królewskim oczyścić ze wszystkich zarzutów i dostał pozwolenie na zorganizowanie trzeciej wyprawy do Ameryki, choć pomimo tego, że odzyskał on wszystkie dotychczasowe przywileje, to jednak zaufanie które posiadał nie było już aż tak duże jak w trakcie wcześniejszych wypraw.

Trzecią wyprawę do Ameryki Kolumb mógł zorganizować dopiero w roku 1498, kiedy to dokładnie 30 maja odpłynął on z portu w Hiszpanii. Trzecia wyprawa liczyła sobie sześć statków, z czego trzy Kolumb odesłał bezpośrednio na Haiti, natomiast trzema pozostałymi Kolumb popłynął na południowy zachód, gdyż miał on nadzieję odnaleźć swoje wymarzone i upragnione Indie. Wtedy to też po raz pierwszy Kolumb dopłynął do kontynentu amerykańskiego, a do samego brzegu przybił on na południe od ujścia Orinoko. Kiedy zdecydował się płynąć dalej w kierunku W tym czasie na Haiti założono już pierwsze osiedle należące do Hiszpan o nazwie Santo Domingo.

Niestety w Santo Domingo stosunki nie były zadowalające, a można nawet powiedzieć, że były one złe, ponieważ Kolumb, który był autokratą faworyzował głównie swoich ludzi, a szczególnie własnego syna Diego, co jednak nie spotkało się z zadowoleniem pozostałych. Dodatkowo ludzie byli bardzo niezadowoleni z faktu, że wyprawa nie odniosła praktycznie żadnych znaczących sukcesów ekonomicznych i napotkała się ona na spore trudności związane z miejscowymi, a co za tym idzie nie spełniła się wizja upragnionego bogactwa.

W trakcie trzeciej wyprawy, podobnie zresztą jak i w trakcie poprzedniej do dworu królewskiego dotarły wiadomości związane z tymi właśnie problemami i tym razem dwór zdecydował się na zdecydowanie bardziej radykalne działania. W tym celu na zachód w roku 1500 został wysłany niejaki Franciszek Bobadilla mając „w kieszeni” wiele różnorakich upoważnień i pełnomocnictw. Kiedy dotarł już na Haiti i rozeznał się z ogólną sytuacją panującą tam, zdecydował on o tym, aby pojmać zarówno samego Krzysztofa Kolumba jak i jego syna, którzy następnie w kajanach zostali wysłani z powrotem o Hiszpanii.

Kiedy aresztowany Kolumb z synem w końcu dotarli o Hiszpanii, ponownie zdołali oczyścić się ze wszelkich zarzutów, które były im, a w szczególności Krzysztofowi, stawiane, przez co dało radę ku temu, aby z powrotem powrócić do łask pary królewskiej i dzięki temu ponownie zdołał on odzyskać ich zaufanie, co było dość istotną kwestią dla niego, choć wydaje się to być jak najbardziej logiczną rzeczą. Co więcej dzięki temu,że Kolumb po raz kolejny zdołał oczyścić się ze wszelkich stawianych mu zarzutów, a także dzięki ponownie zdobytym zaufaniu pary królewskiej, Kolumb dostał pozwolenie na to, żeby móc zorganizować czwartą i zarazem ostatnią wyprawę na kontynent amerykański, co jednak było powiązane z pewnymi problemami, chociażby właśnie jeżeli chodzi o przekonanie królewskiej pary co do słuszności całego tego przedsięwzięcia.