Życiorys Kolumba zawsze był przedmiotem fascynacji zarówno historyków jak i zwykłych czytelników. W dużym stopniu zawdzięczamy to licznym „białym plamom” jego biografii, rodzącym cały szereg spekulacji na temat nawet takich podstawowych faktów jak skąd pochodził czy jak miał na imię. Brak ścisłych świadczeń dotyczących wczesnych lat życia Kolumba stwarza niebywałe wręcz pole dla fantazji badaczy, fascynatów i mistyfikatorów. Stykając się z całkowicie sprzecznymi informacjami o tej jakże znaczącej w historii postaci, czytelnik czasem ma wrażenie, że jego życiorys wręcz cały składa się z „białych plam”.
Nawet stwierdzenie, że jego ojcem był genueński tkacz Domenico Colombo, tak naprawdę nie jest niczym poparte, ponieważ na listach ówczesnego cechu tkaczy Genui żaden Domenico Colombo nie figuruje. Również nie wiadomo na pewno czy wielki odkrywca pochodził z Genui. Nazwisko Kolumb nie brzmi włosko, w związku z tym i pojawiły się teorię że wzięło się ono ze zniekształconego nazwiska „Colombo” albo „Colonna”. Obecnie wiele krajów rości sobie prawa do bycia ojczyzną Kolumba. Istnieje nawet teoria o polskim pochodzeniu Kolumba (miałby się oryginalnie nazywać czy też przezywać „Gołąb”).
Rzekomy dom Kolumba w Genui jest więc niczym innym jak atrakcją turystyczną powstałą na wątpliwych przesłankach i de facto niewiele różni się od budynku Julii Capuletti w Veronie albo kwatery Sherlocka Holmesa na Baker Street w Londynie.
Zanim Kolumb dotarł do Portugalii, niosąc już w zanadrzu marzenie o podróży na Zachód w poszukiwaniu bajecznych Indii, prawdopodobnie parał się piractwem. Na ten temat jest świadectwo z roku 1473, gdy Morski Sąd miasta Wenecji przestrzega przed piratem Colombo będącym na służbie u księcia Rene Andegaweńskiego. Sam Krzysztof później wspomina jak dzielił się zdobyczą z Rene. Należy przypomnieć czytelnikowi, że w tamtejszych czasach piractwo wcale nie było tak naganne i uważane było za całkiem przyzwoite zajęcie dla gentlemana. Na rzecz teorii o byciu piratem Kolumba świadczy i to, że nazwisko Kolumb mogło też mieć swoje źródło w skrócie Kolon (czyli colonel – półkownik): często w ten sposób nazywano kapitana statku, również pirackiego.
Nie wiemy jak Krzysztof Kolumb wyglądał. Jako młody człowiek był on biednym marynarzem-piratem, później mieszkał na wyspach, gdzie nie było portretystów. Nie miał spokojnego życia, raczej nie jest prawdopodobne żeby znalazł czas na pozowanie ani Sebastiano del Piombo ani Domenico Ghirlandaio, którzy są autorami najsłynniejszych obecnie portretów Kolumba. Nawet jeżeli istniały “prawdziwe” portrety Kolumba, to raczej się nie zachowały
Zagadką jest skąd wzięła się idea podróży na Zachód w poszukiwaniu Indii. Sam Kolumb pisał: “dla wykonania podróży do Indii nie potrzebne mi były dowody, matematyka ani mapy. Było to po prostu spełnieniem proroctwa Izajasza”. Z innych źródeł wiemy że inspirujace dla Kolumba okazały się idee kartografa Toscanellego, który już w roku 1474 sugerował królowi portugalskiemu podróż na Zachód. Z zachowanych dokumentów nie jest jasne czy rzeczywiście Kolumb był przekonany, że został powołany przez Pana do wypełnienia szczytnego zadania: ewangelizacji całego świata, czy jednak to “złota goraczka” poprowadziła go na kraniec świata.

Krzysztof Kolumb był to jeden z najsłynniejszych europejskich żeglarzy i nawigatorów, który zyskał ponadczasowy rozgłos i sławę w wyniku przypadkowego odkrycia kontynentu jakim jest Ameryka, o którym w jego czasach nie wiedziano.

Krzysztof Kolumb najprawdopodobniej urodził się w okresie pomiędzy 25 sierpnia, a 39 października w roku 1451 w Genui, a zmarł 20 maja 1506 roku. Jeżeli chodzi o jego dokładne pochodzenie, to nie jest ono jednak niestety do końca znane, a jego miejsce urodzenia jest tylko przypuszczalne, jednakże ciągle trwają badania, które mają na celu potwierdzenie jego pochodzenia, jednakże wielu historyków ma na ten temat zupełnie odmienne zdanie.

Jeden z hiszpańskich historyków uważał, że prawdziwe nazwisko tego znanego żeglarza to nie Krzysztof Kolumb a Pedro Scotto. Najprawdopodobniej Kolumb był to syn tkacza i pochodził z włoskiego miasta Genua lub też był on Katalończykiem, albo też Hiszpanem pochodzącym z Galicji. Niektórzy twierdzą nawet, że Kolumb mógł być Portugalczykiem albo Korsykaninem. Teorii jest naprawdę bardzo wiele, jednakże najbardziej prawdopodobne wydaje się być to, że Kolumb rzeczywiście pochodził z Genui. Niektóre źródła dowodzą, że Kolumb rzeczywiście miał na imię Pedro a jego ojciec nie był tkaczem lecz właścicielem sklepu, jednakże do dnia dzisiejszego nie ma już żadnych dokumentów czy też rzetelnych przesłanek dotyczących rzeczywistego pochodzenia Kolumba, więc dość trudno jest to na sto procent zweryfikować.

Kolumb był naprawdę bardzo wybitnym żeglarzem i nawigatorem, o czym może świadczyć nie tylko jego odkrycie Ameryki, ale bardzo duża ilość różnego rodzaju wypraw morskich, z czego do największych i najsłynniejszych można zaliczyć aż cztery jego wyprawy. Oczywiście najsłynniejszą jego wyprawą jest ta pierwsza z Hiszpanii do Ameryki, kiedy to Kolumb jako kapitan wyprawy składającej się z trzech okrętów ( Santa Maria, Pinta oraz Niña ) płynących pod flagą Kastylii odkrył Amerykę. Odkrycie kontynentu, który w ówczesnych Kolumbowi czasach nie był znany okazało się przypadkowe, gdyż płynął on w celu wyszukania dogodnej drogi morskiej po stronie zachodniej, która prowadziłaby do Indii. Okazało się jednak, że było to właśnie pierwsze odkrycie geograficzne w czasach nowożytnych. W trakcie tejże właśnie wyprawy okręty przepłynęły przez zwrotnikowy Ocean Atlantycki i w konsekwencji dokładnie 12 października w roku 1942 dotarły one do Antyli, które znajdują się na amerykańskim wybrzeżu. Było to odkrycie naprawdę oszałamiające, gdyż nowy kontynent, który do tej pory nie był w Europie znany otwierał bardzo wiele nowych możliwości.

Oczywiście odkrycie Ameryki było najwybitniejszym dokonaniem Kolumba, niemniej jednak nie było to jedyne jego wybitne dokonanie. Był on ogólnie naprawdę bardzo aktywnym i do tego utalentowanym żeglarzem, dlatego też ilość prowadzonych przez niego mniejszych wypraw była znacznie większa. Ogólnie za wszystkie swoje zasługi i dokonania, Kolumb został mianowany admirałem a także i pierwszym namiestnikiem kolonii hiszpańskich znajdujących się w Ameryce Środkowej.

W epoce starożytnej powstały państwa, w których ceniono wiedzę zgłębianą przez mędrców. Była to wiedza niepełna, z różnych dziedzin. Po upadku starożytności nastąpiło średniowiecze, które zapomniało o odkryciach starożytnych. Wiedza naukowa zdominowana była przez religię chrześcijańską . Średniowieczni władcy i rycerze bardziej zajęci byli budowaniem państw niż rozwijaniem wiedzy naukowej. Ich energię pochłaniały krucjaty i walka z niewiernymi. Dopiero wiek XV przyniósł niespotykany dotąd progres wiedzy. Pęd do jej zdobywania stał się dominujący. Towarzyszył mu również pęd do zdobywania pieniędzy. Ponieważ Europa nie stwarzała takich możliwości skierowano się poza nią. W takich czasach przyszło żyć Krzysztofowi Kolumbowi – człowiekowi, który był ciekawy świata. To przede wszystkim ciekawość skłoniła Krzysztofa Kolumba, żeby opuścić rodzinną Genuę, gdzie przyszedł na świat i szukać szczęścia tam, gdzie zainteresowanie dalekimi podróżami było największe. Udał się Kolumb do Hiszpanii położonej na Półwyspie Iberyjskim, w bezpośrednim sąsiedztwie Oceanu Atlantyckiego i zaciągnął się na służbę do króla hiszpańskiego. W 1492 roku wyruszył w pierwszą podróż, która zaowocowała odkryciem Ameryki. W czasie tej pierwszej podróży Krzysztof Kolumb, w imieniu króla Hiszpanii wziął w posiadanie liczne wyspy archipelagu Bahama. Tak rozpoczęło się zdobywanie kolonii przez Europejczyków. W ślad za Krzysztofem Kolumbem wyruszyli konkwistadorzy – przede wszystkim hiszpańska i portugalska szlachta, której celem było zdobywanie bogactw i sławy, ale także walka z niewiernymi. Krzysztof Kolumb udał się na wyprawę dalekomorską wiedziony ciekawością, a konkwistadorzy – chęcią zysku. Byli przy tym bezwzględni i okrutni. Kiedy konkwistadorzy zorientowali się, że w głębi lądu leżą kraje bogate w złoto, natychmiast wyruszyli na ich poszukiwanie. To co zobaczyli przerosło ich wyobrażenia. Zdobyli w krótkim czasie niezmierne ilości złota. Niejako „przy okazji” zdobywania złota zniszczyli państwo i zarazem cywilizację Azteków, którzy zajmowali tereny należące do dzisiejszego Meksyku. Wkrótce ten sam los spotkał Majów, zamieszkujących Półwysep Jukatan. Następnie celem konkwistadorów stało się państwo Inków, które podzieliło los Azteków i Majów. W 1550 roku pod władzą Europejczyków znalazła się cała Ameryka Południowa. Krzysztof Kolumb wyprawiał się do Ameryki jeszcze trzykrotnie. Swoje podróże zakończył w 1504 roku i nie był świadom tego, że przecierając drogę przez ocean umożliwi Europejczykom zajęcie nowych ziem i zniszczenie egzotycznych cywilizacji. Z konkwistadorami do Ameryki udawali się żołnierze, rzemieślnicy, duchowni i urzędnicy. Zakładali tam miasta, osiedlali się na ziemiach zajmowanych dotąd przez tubylców, których traktowali jak niewolników. Indianie dziesiątkowani przez nieznane im wcześniej choroby, a także zmuszani do ciężkiej, niewolniczej pracy zaczęli gwałtownie umierać co znacznie zmniejszyło ich populację. Brakowało rąk do pracy. Chcąc zaradzić temu zaczęto sprowadzać ludność murzyńską z Afryki – tak rozpoczął się niespotykany na podobną skalę handel niewolnikami. Takich skutków swoich odkryć Krzysztof Kolumb na pewno nie przewidział.