Wypływając z Hiszpanii w sierpniu 1492 roku, Krzysztof Kolumb oczekiwał znalezienia krótkiej drogi do Indii. Docierając do wybrzeży Ameryki, nadal był przekonany, że to właśnie jego wymarzona, azjatycka kraina. Dla samego Kolumba chyba nie miałoby znaczenia, czym dokładnie był ten ląd. Najważniejsze były możliwości, jakie dał on Europejczykom. Wiele osób wątpiło w sukces tego włoskiego żeglarza. Jednak, jego siła woli i uparte dążenie do celu sprawiły, iż swoimi czterema podróżami zmienił bieg historii.
Początek nie był prosty. Najpierw trudno było znaleźć kogoś, kto zechciałby sfinansować daleki rejs, potem pojawił się kłopot z zebraniem załogi. Ostatecznie, na statkach Kolumba, o pamiętnych nazwach Pinta, Nina i Santa Maria płynęli głównie zmuszeni do tego więźniowie. Na domiar złego, Pinta została uszkodzona. Dopiero we wrześniu udało się wypłynąć w bezkresne morze. Po przeszło dwóch miesiącach, nadal nie było widać lądu. Załoga zaczęła grozić buntem. Kończyły się też zapasy. W połowie października nadeszło jednak wybawienie. Ujrzano ziemię, która okazała się wyspą Guanahani. Kilka dni potem, Kolumb odkrył Kubę, a później Haiti.
Druga podróż, do której społeczeństwo podchodziło już bardziej entuzjastycznie, odbyła się jeszcze w 1493 roku. Tym razem, wszyscy mieli określony cel, a ludzie walczyli o miejsca na statku. Do Ameryki popłynęło łącznie kilkanaście okrętów, które pomieściły ponad tysiąc osób. Europejczycy pragnęli wzbogacić się, dzięki zdobytym tam kruszcom. Planowano także przywiezienie większej ilości nowych roślin, które stawały się coraz popularniejsze. Na statkach znaleźli się również misjonarze, mający schrystianizować tubylców. Przy okazji podróży, odkryto kolejne wyspy, w tym Dominikanę, Portoryko i Jamajkę. Jako, że część załogi była zawiedziona brakiem oczekiwanego zarobku, niektórzy wcześniej wrócili do Hiszpanii i złożyli skargę na Krzysztofa Kolumba u samych władców. Jednak, żeglarz wyszedł z tego obronną ręką, otrzymując nawet obietnicę ufundowania kolejnej ekspedycji. Doszło do niej dopiero w 1498 roku. Przez ten czas, Kolumb starał się odbudować swoją nadszarpniętą reputację. Wypływając w następny rejs, zabrał ze sobą już tylko sześć statków. Trzy popłynęły na Haiti, a inne na zachód, szukając nowych ziem. W trakcie tej wyprawy, udało się odkryć Trynidad. Natomiast na Haiti powstało pierwsze osiedle zamieszkałe przez Hiszpanów. Jednak, silne rządy żeglarza nie spodobały się jego podwładnym. Nie akceptowano również bezustannie prowadzonych walk z rdzennymi mieszkańcami tych ziem. Mimo ponownej interwencji na dworze hiszpańskim, Kolumb znowu został łagodnie potraktowany.
Jeszcze jedna wyprawa, rozpoczęta w 1502 roku, miała ostatecznie doprowadzić do Indii. Próby skończyły się jednak fiaskiem. Nie udało się bowiem znaleźć nawet drogi do Oceanu Spokojnego. W między czasie, zniszczone zostały dwa statki, a Krzysztof Kolumb zarządził powrót. Pod koniec 1504 roku, słynny odkrywca znalazł się z powrotem w Hiszpanii, gdzie dwa lata później zmarł.

Po drugiej wyprawie Kolumba, która niestety nie była tak wielkim sukcesem jak pierwsza, i która przyniosła za sobą wiele skarg od samej załogi tejże właśnie drugiej wyprawy, Kolumb jednak zdołał się na dworze królewskim oczyścić ze wszystkich zarzutów i dostał pozwolenie na zorganizowanie trzeciej wyprawy do Ameryki, choć pomimo tego, że odzyskał on wszystkie dotychczasowe przywileje, to jednak zaufanie które posiadał nie było już aż tak duże jak w trakcie wcześniejszych wypraw.

Trzecią wyprawę do Ameryki Kolumb mógł zorganizować dopiero w roku 1498, kiedy to dokładnie 30 maja odpłynął on z portu w Hiszpanii. Trzecia wyprawa liczyła sobie sześć statków, z czego trzy Kolumb odesłał bezpośrednio na Haiti, natomiast trzema pozostałymi Kolumb popłynął na południowy zachód, gdyż miał on nadzieję odnaleźć swoje wymarzone i upragnione Indie. Wtedy to też po raz pierwszy Kolumb dopłynął do kontynentu amerykańskiego, a do samego brzegu przybił on na południe od ujścia Orinoko. Kiedy zdecydował się płynąć dalej w kierunku W tym czasie na Haiti założono już pierwsze osiedle należące do Hiszpan o nazwie Santo Domingo.

Niestety w Santo Domingo stosunki nie były zadowalające, a można nawet powiedzieć, że były one złe, ponieważ Kolumb, który był autokratą faworyzował głównie swoich ludzi, a szczególnie własnego syna Diego, co jednak nie spotkało się z zadowoleniem pozostałych. Dodatkowo ludzie byli bardzo niezadowoleni z faktu, że wyprawa nie odniosła praktycznie żadnych znaczących sukcesów ekonomicznych i napotkała się ona na spore trudności związane z miejscowymi, a co za tym idzie nie spełniła się wizja upragnionego bogactwa.

W trakcie trzeciej wyprawy, podobnie zresztą jak i w trakcie poprzedniej do dworu królewskiego dotarły wiadomości związane z tymi właśnie problemami i tym razem dwór zdecydował się na zdecydowanie bardziej radykalne działania. W tym celu na zachód w roku 1500 został wysłany niejaki Franciszek Bobadilla mając „w kieszeni” wiele różnorakich upoważnień i pełnomocnictw. Kiedy dotarł już na Haiti i rozeznał się z ogólną sytuacją panującą tam, zdecydował on o tym, aby pojmać zarówno samego Krzysztofa Kolumba jak i jego syna, którzy następnie w kajanach zostali wysłani z powrotem o Hiszpanii.

Kiedy aresztowany Kolumb z synem w końcu dotarli o Hiszpanii, ponownie zdołali oczyścić się ze wszelkich zarzutów, które były im, a w szczególności Krzysztofowi, stawiane, przez co dało radę ku temu, aby z powrotem powrócić do łask pary królewskiej i dzięki temu ponownie zdołał on odzyskać ich zaufanie, co było dość istotną kwestią dla niego, choć wydaje się to być jak najbardziej logiczną rzeczą. Co więcej dzięki temu,że Kolumb po raz kolejny zdołał oczyścić się ze wszelkich stawianych mu zarzutów, a także dzięki ponownie zdobytym zaufaniu pary królewskiej, Kolumb dostał pozwolenie na to, żeby móc zorganizować czwartą i zarazem ostatnią wyprawę na kontynent amerykański, co jednak było powiązane z pewnymi problemami, chociażby właśnie jeżeli chodzi o przekonanie królewskiej pary co do słuszności całego tego przedsięwzięcia.

Krzysztof Kolumb wierzył, że jak będzie płyną na zachód przez Ocean Atlantycki, wtedy miał nadzieje, że dotrze do Chin, a naprawdę to odkrył on Amerykę..Kiedy wypływał w dwie pierwsze wyprawy to wtedy opłyną Wyspy Karaibskie, ale podczas trzeciej i czwartej wyprawy to dotarł do Ameryki. Południowej i Środkowej. Krzysztof Kolumb żył w latach 1451-1506 roku. Urodził się we Włoszech w mieście Genui, kiedy umarł miał 54 lata. Był on doskonałym żeglarzem i włoskim podróżnikiem w służbie hiszpańskiej..Inni żeglarze próbowali znaleźć drogę morską do Chin lecz nie udało im się ponieważ nie wiedzieli tego co wiedział Kolumb, że ziemia jest okrągła. Krzysztof Kolumb chciał otrzymać poparcie w sprawie wyprawy do Azji wschodniej od króla Portugalii lub od króla Anglii Henryka VII lecz żaden z nich mu nie udzielił wsparcia. Kiedy władcy ci mu odmówili postanowił zyskać wsparcie w Hiszpanii od króla Ferdynanda i królowej Izabeli. Po czterech latach gdy myślał że nie dostanie wsparcia i wyjeżdżał z Hiszpanii to otrzymał w ostatnie chwili wsparcie od królowej Izabelli. Krzysztof Kolumb wyruszył w 1492 roku z Wysp Kanaryjskich. Wypłynął wtedy trzema małymi statkami i nazywały się one Santa Maria, Nina i Pinta miał wtedy około 90 ludźmi na początku wędrówki załoga zaczęła się buntować lecz Kolumb sobie szybko poradził z tym buntem. Wczesnym porankiem 12 października obserwator dojrzał ląd. Była to wyspa Guanahani w archipelagu Bahama, lecz Kolumb nazwał ją San Salvador . Był pewien, że to są Indie i że jest blisko Japonii. Krążył od jednej wyspy do drugiej spotykając ludzi, którzy jak sądził byli Indianami. Wyspa san Maria rozbiła się o wyspę Hispaniola. Zostawił na niej 40 ludzi w celu założenia nowej koloni i dwoma statkami powrócił do Hiszpanii. Miał powitanie takie na jakie bohater zasłużył. w następna wyprawę wyruszył w 1493 roku miał wtedy 17 statków i 1200 ludzi. gdy przypłynął do Hispanioli stwierdził że wszyscy ludzie, których tam zostawił zostali wymordowani i postanowił założyć tam następną kolonię. Podczas tej wyprawy odkrył kolejne wyspy takie jak: Dominikanę Gwadelupę, Puerto Rico, Jamajkę. Kiedy Hiszpanie powrócili do domu to skarżyli się na rządy wicekróla, ale mimo tych skarg pozwolono mu na przedsięwzięcie trzeciej ekspedycji w 1498 roku. Kolumb wtedy dotarł do Trymidadu i postawił stopę na lądzie ameryki Południowej. Krzysztof Kolumb sprawdził się jako świetny odkrywca i żeglarz, ale był kiepskim gubernatorem. Jego bracia, którzy mu pomagali też się nie sprawdzili i wpłynęło wiele skarg na nich do Hiszpanii. Więc król Hiszpanii zmienił gubernatora na Francisco de Bobiniarkę by przejął władzę w koloniach oraz ten gubernator kazał zakuć w łańcuchy Kolumba i jego braci i odesłać ich do Hiszpanii. W 1502 roku pozwolono wypłynąć ostatni raz Krzysztofowi Kolumbowi w ostatnią wyprawę, podczas której uległ złudzeniu że odkrył ujście Gangesu w Indiach. Kiedy wrócił do Hiszpanii był mocno schorowany i do końca swoich dni wierzył że odkrył drogę do Azji Wschodniej.

Druga wyprawa którą dowodził oczywiście Krzysztof Kolumba została zorganizowana w naprawdę bardzo dużym pośpiechu i odbyła się jeszcze tego samego roku co powrót Kolumba z pierwszej wyprawy, czyli w 1493. Pośpiech ten jest w sumie w pełni zrozumiały, ponieważ Hiszpania wiedziona wizją niepohamowanego bogactwa chciała do niego możliwie jak najszybciej dotrzeć.

Warto jest jednak wspomnieć o tym, że przed pierwszą wyprawą Kolumb miał tak naprawdę dość spore trudności ze skompletowaniem dziewięćdziesięcio – osobowej załogi, jednak kiedy powrócił do Hiszpanii jako bohater, to przed drugą jego wyprawą zgłosiło ię aż tylu ochotników, że Kolumb musiał zacząć przeprowadzać ich selekcję. Oczywiście skład drugiej wyprawy Kolumba był już znacznie większe, ponieważ było to około piętnastu do siedemnastu statków, a liczba osób w samej załodze to około tysiąc pięćset do dwóch i pół tysiąca osób, która to liczba ludzi została i tak dość mocno ograniczona. Tak naprawdę dokładnie nie wiadomo jak wiele było statków w drugiej wyprawie a także jaka ilość osób w niej uczestniczyła, ponieważ historycy mają na ten temat dość mocno podzielone zdania. Dużym dyskomfortem dla Kol;umba w trakcie rekrutacji załogi było to, że dla sławy wiele osób było gotowych porzucić swój dotychczasowy zawód i stać się żeglarzem, jednakże on szukał osób, które miały już doświadczenie w żegludze, co było dla niego niezmiernie istotnym elementem w trakcie wyboru odpowiednich osób do załogi. Oczywiście można w bardzo prosty sposób wytłumaczyć chęć płynięcia z Kolumbem tak wielu osób, ponieważ na takiej wyprawie można się było bardzo szybko wzbogacić, o czym marzył każdy średnio i mało zamożny człowiek w Hiszpanii. Po ostatecznych wyborach z Kolumbem popłynęły osoby będące łowcami przygód oraz poszukiwaczami nietrudnego bogactwa, a także wśród członków załogi znalazło się także i kilku misjonarzy, którzy za swój cel mieli nawracanie nowego ludu.

Wszystkie statki zaliczające się o drugiej wyprawy Kolumba odbiły od brzegu już 25 września 1493 roku, jednakże tym razem Kolumb zdecydował się na obranie trochę innego kursu, który przebiegał bardziej na południe niż poprzednio. Dzięki temu dobił on do lądu już w okolicach Małych Antyli. Do więcej dzięki temu, że obrał on zupełnie nową trasę odkrył także kilka kolejnych wysp, takich jak między innymi Gwadelupa, Portoryko, Dominika czy też inne. Na Haiti Kolumb dotarł wraz za załogą ponownie dnia 22 listopada, jednakże wtedy niestety okazało się, że żaden z ludzi, których pozostawił tam w trakcie pierwszej wyprawy nie przetrwał, ponieważ najprawdopodobniej wszyscy zginęli w trakcie walk z miejscowymi.

Niestety wtedy także wiele osób z załogi zraziło się zachowaniem Kolumba, a dodatkowo byli oni także bardzo zniechęceni, ponieważ nie spotkali oni obiecanych bogactw, dlatego też część wyprawy zaczęła szukać na własną rękę. Inni natomiast wrócili do Hiszpanii, gdzie wnieśli na Kolumba wiele skarg. Sam Kolumb do Hiszpanii powrócił 11 czerwca 1494, gdzie oczyścił się ze wszystkich zarzutów i mógł organizować kolejną wyprawę.