Krzysztof Kolumb był wyjątkową postacią swoich czasów i jest dziś jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów historii nowożytnej. Jednak tak na dobrą sprawę, choć wiedza o tym, że Krzysztof Kolumb pochodzi z Genui (która wówczas stanowiła odrębne państwo – Włochy były rozbite) jest wręcz powszechna, historycy do dziś nie są pewni, kim tak naprawdę byli jego rodzice. Najpopularniejszy pogląd w tej kwestii głosi, że słynny odkrywca był synem Domenico Colombo, tkacza z Genui. Kto wie jednak, czy nie pochodził on z innego miejsca – na przykład z Galicji albo Katalonii, czyli z Hiszpanii. Historycy przypuszczają też, że jego ojcem nie był tkacz, lecz właściciel sklepu. Najważniejsze jest jednak to, że jego prawdziwe imię i nazwisko to najprawdopodobniej Pedro Scotto. Pewne jest natomiast to, że od młodych lat podróżował po morzach, początkowo oczywiście jako handlarz. Nie obyło się w jego młodzieńczym życiu bez przygód. Jeden ze statków handlowych na którym płynął natrafił na wrogą flotę połączonych sił francuskich i portugalskich, co skończyło się zatopieniem statku. Krzysztof Kolumb na szczęście uratował się i dopłynął do lądu. Podróżował między innymi do Anglii, a także na Maderę, w której okolicach poznał swoją żonę Felipę Perestrello de Moniz, córkę gubernatora jednej z pobliskich wysepek. Ich wspólne życie trwało jedynie pięć lat – żona zmarła, pozostawiając go z synem Diego. Kolumb nigdy nie ożenił się ponownie, żył jednak bez ślubu z Beatri Enriquez, z którą miał drugiego syna, Ferdinanda. Idea podróży na zachód, dzięki której mógłby odnaleźć alternatywną drogę do Azji (a konkretnie Indii, z którymi handel był wyjątkowo intratny) pojawiła się u Kolumba zapewne podczas jego pobytu w Portugalii, gdzie zetknął się z dawnymi opowieściami o podróżach na zachód, gdzie być może do nieznanych wówczas lądów dopływali niektórzy rybacy. Ówcześni uczeni, wyzwoleni ze średniowiecznych okowów myśli bezpośrednio powiązanej z dogmatami religii chrześcijańskiej, wykazywali kolejne dowody na to, że ziemia jest okrągła, jednak nikt nie wiedział, jakie są jej faktyczne rozmiary. To sprawiało, że wizja wyprawy na zachód drogą morską wydawała się Kolumbowi wyjątkowo atrakcyjna, a z drugiej strony nie przygotowała go psychicznie na możliwość odkrycie zupełnie nowych kontynentów. Upłynęło jednak wiele czasu, zanim zdołał do swojego pomysłu przekonać królewską parę Hiszpanii. Wcześniej zresztą tego samego, zupełnie bez skutku, próbował w Portugalii. Jego pierwsza wyprawa odbyła się dopiero 7 lat po przeprowadzce do Hiszpanii, co jednak było związane nie tyle z brakiem posłuchu na dworze królewskim, co problemami wewnętrznymi tego kraju, związanymi z tak zwaną rekonkwistą. Losy Krzysztofa Kolumba i rozwój jego pasji oraz wizji wydają się szczególnie interesujące, co przełożyło się na liczne książki i filmy poświęcone jego biografii, a obecnie również gry komputerowe. Z pewnością niejeden późniejszy podróżnik czy odkrywca stawiał sobie Krzysztofa Kolumba za wzór i przykład tego, jak wiele można osiągnąć, gdy dąży się do zrealizowania swoich marzeń.

Czwarta i jednocześnie ostatnia wyprawa Krzysztofa Kolumba odbiła od portu 9 maja 1502 roku. Tym razem w wyprawie udział wzięły już tylko cztery statki, a sama załoga składała się z około stu pięćdziesięciu osób. Oczywiście po raz kolejny kierunek obrany przez Kolumba był to zachód. Tym razem jednak sytuacja towarzysząca wyprawie była już nieco inna,gdyż można ją określić mianem palącej, ponieważ w czasie pomiędzy trzecią a czwartą wyprawą inny znany żeglarz Vasco da Gama odkrył drogę do Indii wokół linii kontynentu jakim jest Afryka.

Kolumb oczywiście bardzo pilnie potrzebował kolejnego spektakularnego sukcesu, podobnego do jego pierwszej wyprawy, dzięki któremu mógłby on udowodnić, że odkryta przez niego droga jest znacznie krótsza a w dodatku jest ona także znacznie bardziej bezpieczna i wygodna dla podróżujących. Dlatego też tym razem Kolumb miał zamiar znaleźć przejście na wody, które w końcu doprowadziłyby go do wymarzonych Indii. Miał on nadzieję, że znajdzie tę drogę w kierunku zachodnim od Kuby, dlatego też właśnie tam skierował on wszystkie swoje statki wchodzące w skład czwartej wyprawy.

Kiedy płynął wybranym przez siebie zupełnie nowym kierunku, udało mu się dotrzeć do wybrzeży Hondurasu a także do Wybrzeża Moskitów, które znajduje się na wschodnim wybrzeżu Nikaragui. Kiedy tam dopłynął, dowiedział się on od miejscowych ludzi o tak zwanych „bogatych królestwach”, którymi w istocie miała być Cywilizacja Majów, lub też może nawet kraj Inków, a także dowiedział się on od miejscowych o „wielkim morzu”, którym w istocie okazał się być Ocean Spokojny, który leży nieco dalej w kierunku zachodnim. Niestety jednak pomimo wielu usilnych prób, Kolumbowi nie udało się dopłynąć do tegoż właśnie akwenu wodnego.

W trakcie prób dotarcia do Oceanu Spokojnego Kolumb stracił niestety dwa ze swoich czterech statków i wtedy też postanowił w poczuciu niemałej klęski powrócić na Kubę, skąd w późniejszym okresie wypłynął na Jamajkę. Niestety właśnie tam, czyli na Jamajce Kolumb został zmuszony do tego, aby te statki, które pozostały osadzić na mieliźnie, gdyż naprawdę w tym przypadku nie miał on innego wyjścia. Jednakże materiały pochodzące z tych właśnie zniszczonych statków posłużyły do budowy nowego i to w dodatku umocnionego osiedla. Warto jest jednak wspomnieć o tym, że jeden z towarzyszy wyprawy Kolumba, o nazwisku Diego Mendez wyruszył w indiańskiej łodzi aby pomóc rozbitkom. Niestety błądził on przez wiele miesięcy zanim zdołał znaleźć drogę na Haiti, skąd mógł on dopiero ściągnąć pomoc.

W trakcie poszukiwania pomocy przez Mendeza, Kolumb niestety bardzo ciężko się rozchorował i w takim właśnie ciężkim stanie został on odtransportowany z powrotem do Hiszpanii. Dotarł tam 25 listopada 1504 roku, gdzie rozpoczęło się jego leczenie, które najprawdopodobniej uratowało mu życie. Byłą to już ostatnia wyprawa Kolumba do Ameryki, ponieważ stan zdrowia nie pozwalał na zorganizowanie kolejnej jego wyprawy, co jednak mimo wszystko wydaje się być rzeczą jak najbardziej oczywistą.