Krzysztof Kolumb wierzył, że jak będzie płyną na zachód przez Ocean Atlantycki, wtedy miał nadzieje, że dotrze do Chin, a naprawdę to odkrył on Amerykę..Kiedy wypływał w dwie pierwsze wyprawy to wtedy opłyną Wyspy Karaibskie, ale podczas trzeciej i czwartej wyprawy to dotarł do Ameryki. Południowej i Środkowej. Krzysztof Kolumb żył w latach 1451-1506 roku. Urodził się we Włoszech w mieście Genui, kiedy umarł miał 54 lata. Był on doskonałym żeglarzem i włoskim podróżnikiem w służbie hiszpańskiej..Inni żeglarze próbowali znaleźć drogę morską do Chin lecz nie udało im się ponieważ nie wiedzieli tego co wiedział Kolumb, że ziemia jest okrągła. Krzysztof Kolumb chciał otrzymać poparcie w sprawie wyprawy do Azji wschodniej od króla Portugalii lub od króla Anglii Henryka VII lecz żaden z nich mu nie udzielił wsparcia. Kiedy władcy ci mu odmówili postanowił zyskać wsparcie w Hiszpanii od króla Ferdynanda i królowej Izabeli. Po czterech latach gdy myślał że nie dostanie wsparcia i wyjeżdżał z Hiszpanii to otrzymał w ostatnie chwili wsparcie od królowej Izabelli. Krzysztof Kolumb wyruszył w 1492 roku z Wysp Kanaryjskich. Wypłynął wtedy trzema małymi statkami i nazywały się one Santa Maria, Nina i Pinta miał wtedy około 90 ludźmi na początku wędrówki załoga zaczęła się buntować lecz Kolumb sobie szybko poradził z tym buntem. Wczesnym porankiem 12 października obserwator dojrzał ląd. Była to wyspa Guanahani w archipelagu Bahama, lecz Kolumb nazwał ją San Salvador . Był pewien, że to są Indie i że jest blisko Japonii. Krążył od jednej wyspy do drugiej spotykając ludzi, którzy jak sądził byli Indianami. Wyspa san Maria rozbiła się o wyspę Hispaniola. Zostawił na niej 40 ludzi w celu założenia nowej koloni i dwoma statkami powrócił do Hiszpanii. Miał powitanie takie na jakie bohater zasłużył. w następna wyprawę wyruszył w 1493 roku miał wtedy 17 statków i 1200 ludzi. gdy przypłynął do Hispanioli stwierdził że wszyscy ludzie, których tam zostawił zostali wymordowani i postanowił założyć tam następną kolonię. Podczas tej wyprawy odkrył kolejne wyspy takie jak: Dominikanę Gwadelupę, Puerto Rico, Jamajkę. Kiedy Hiszpanie powrócili do domu to skarżyli się na rządy wicekróla, ale mimo tych skarg pozwolono mu na przedsięwzięcie trzeciej ekspedycji w 1498 roku. Kolumb wtedy dotarł do Trymidadu i postawił stopę na lądzie ameryki Południowej. Krzysztof Kolumb sprawdził się jako świetny odkrywca i żeglarz, ale był kiepskim gubernatorem. Jego bracia, którzy mu pomagali też się nie sprawdzili i wpłynęło wiele skarg na nich do Hiszpanii. Więc król Hiszpanii zmienił gubernatora na Francisco de Bobiniarkę by przejął władzę w koloniach oraz ten gubernator kazał zakuć w łańcuchy Kolumba i jego braci i odesłać ich do Hiszpanii. W 1502 roku pozwolono wypłynąć ostatni raz Krzysztofowi Kolumbowi w ostatnią wyprawę, podczas której uległ złudzeniu że odkrył ujście Gangesu w Indiach. Kiedy wrócił do Hiszpanii był mocno schorowany i do końca swoich dni wierzył że odkrył drogę do Azji Wschodniej.

W średniowieczu europejscy kupcy chętnie handlowali z Arabami luksusowymi towarami z dalekiego Wschodu. Wszystkie te towary były bardzo drogie i tylko najbogatsi mogli je nabywać. Szlaki kupieckie wiodły drogą lądową przez Cieśninę Bosfor – tereny zajęte w XV wieku przez Turków Osmańskich. Handlowe wyprawy kupców były niebezpieczne, ale dawały nadzieję dużego zysku, dlatego, nie zważając na zagrożenie wielu ludzi je podejmowało. Rozwiązaniem tego problemu mogło być odkrycie innej drogi do Indii. Hiszpania i Portugalia, kraje położone nad Oceanem Atlantyckim, były szczególnie zainteresowane wytyczeniem drogi morskiej. Miały nieograniczony dostęp do mórz. Portugalczycy skierowali swoje kroki wzdłuż wybrzeży Afryki i ominąwszy Przylądek Dobrej Nadziei dotarli do Indii. Mieli łatwy dostęp do cennych towarów i nałożyli opłaty za handel nimi. Szukając alternatywy dla tej przeszkody Hiszpanie postanowili poszukać innej drogi do Indii.
Władcy hiszpańscy przyjęli na służbę Krzysztofa Kolumba, genueńczyka, który miał sławę śmiałego i znającego swoje rzemiosło żeglarza. Kolumb, wierząc, że Ziemia jest okrągła, postanowił skierować się na zachód, by do Indii dotrzeć od strony wschodniej. Na początku sierpnia 1492 roku Krzysztof Kolumb dowodząc trzema statkami: „Santa Maria”, „Niňa” i „Piňta” wyruszył kierując się na zachód z portu Kadyks, położonego na wybrzeżu Hiszpanii. Pokonawszy Ocean Atlantycki dotarł na początku października do brzegu wyspy Guanahani, która na cześć Chrystusa – Zbawiciela nazwał San Salwador. Ujrzał jeszcze wiele wysp archipelagu Bahama i natknął się na Haiti i Kubę. W 1493 roku powrócił z pierwszej podróży. To co zobaczył natychmiast przekazywał innym opisując swoje wrażenia. Uważał, że w czasie tej podróży dotarł do Indii. Ludność tubylczą nazwał Indianami. Ludzie ci byli bardzo podobni do Europejczyków.
Krzysztof Kolumb w listach wyrażał swoją radość z odkrycia nowego lądu podkreślając szczególnie dwie jej przyczyny; cieszył się, że tubylców będzie można nawrócić na wiarę chrześcijańską i dzięki temu uratować ich dusze. To przyczyni się do wzrostu znaczenia chrześcijaństwa. Drugim powodem radości Krzysztofa Kolumba była nadzieja na „wzrost dóbr doczesnych, w których weźmie udział cały świat chrześcijański”. Krzysztof Kolumb odbył łącznie cztery wyprawy za Ocean Atlantycki penetrując zachodnie wybrzeża Ameryki Środkowej i północne wybrzeża Ameryki Południowej. W czasie wszystkich swoich podróży był przekonany, że odwiedza Indie. Jego wiedza na ten temat pozostała niezmieniona do końca życia. Sam Krzysztof Kolumb nie wzbogacił się w szczególny sposób dzięki temu, że odkrył nowy ląd. Dopiero po latach można było ocenić jego dokonanie. Okazało się, że Krzysztof Kolumb odkrywając Amerykę dokonał rzeczy niezwykłej – zapoczątkował kontakty ludzi zamieszkujących wszystkie kontynenty. Od tego momentu ludzie zaczęli poznawać nieodkryte tereny na całej kuli ziemskiej. Zaczęli się nawzajem poznawać. Cywilizacje przeniknęły się wzajemnie. W wyniku tego zdarzenia powstał świat taki jaki oglądamy obecnie. Teraz możemy dopiero ocenić wagę odkrycia Krzysztofa Kolumba.