Odkrywca Ameryki, wybitny żeglarz włoski w służbie na dworze Hiszpanii Krzysztof Kolumb żył w latach 1451-1506. Pochodzenie Kolumba do tej pory nie jest jednoznaczne choć powszechnie przyjmuje się że urodził się w Genui we Włoszech. Sam Kolumb w ustanowieniu majoratu dla swojego syna stwierdził: „Ja sam stamtąd pochodzę i tam się urodziłem” mając na myśli Genuę właśnie. W 1477 roku wraz z bratem Bartolomeo, który z zawodu był kartografem Krzysztof Kolumb przybywa do Portugalii. Zamieszkują w Lizbonie gdzie obaj zajmują się kartografią. Już w tamtych czasach przyszły odkrywca marzył o dalekomorskich wyprawach interesował się zwłaszcza wyprawami jakie organizowali portugalscy żeglarze wzdłuż zachodnich wybrzeży Czarnego Lądu. Swoją wiedzę pogłębiał także pracując jako agent handlowy. Jego dociekliwość w studiowaniu map doprowadziła go do przekonania że istnieje droga do Indii wiodąca na zachód poprzez Atlantyk.

Aby udowodnić słuszność swoich przemyśleń dążył do tego aby któryś z ówczesnych władców europejskich zainteresował się jego projektem wielkiej zachodniej wyprawy, niestety długo trwało przekonanie władców do słuszności wyprawy. Po próbach na dworach portugalskich, francuskich i angielskim Kolumb trafia na dwór Hiszpanii gdzie królową była Izabella I . Niestety aż siedem lat trwało to aby projekt wyprawy w poszukiwaniu nowej drogi do Indii został zatwierdzony.

Pierwsza wyprawa zachodnia rozpoczęła się 3 sierpnia 1492 roku. Flotylla Admirała, bo taki tytuł Kolumb otrzymał od królowej kastylijskiej Izabelli I, składała się z trzech doskonale wyposażonych karawel- Pinta, Ninia i Santa Maria, którą Kolumb wybrał na swój okręt flagowy. Po krótkim postoju na Wyspach Kanaryjskich flotylla Admirała wyruszyła na zachód aby po dwóch miesiącach 12 października dotrzeć do pierwszej wyspy jaką była Wyspa Watlinga. Płynąc dalej 28 października Kolumb odkrywa Kubę jednak przekonany jest to skrawek Starego Świata. 6 grudnia odkrywa Haiti i nazywa wyspę Hispaniola oraz obiera ją na swoją kwaterę. Kiedy Santa Maria rozbija się a kontakt z Pintą zostaje zerwany Admirał płynąc na Nini, Kolumb postanawia wracać do Hiszpanii aby osobiście powiadomić królową o odkryciu nowej drogi do Indii. Zawija do portu w Palos 15 marca 1493 roku i udaje się dwór królewski w Barcelonie aby zdać sprawozdanie kastylijskim władcom.

Podczas drugiej wyprawy która rozpoczęła się 25 września 1493 roku odkrywa takie wyspy jak Dominika, Maria- Galanta, Gwadelupa, Antigua oraz Portoryko. Po krótkiej wizycie na Hispanioli płynąc wzdłuż południowych wybrzeży Kuby odkrywa Jamajkę. Wyprawa zakończyła się 11 czerwca kiedy to Kolumb zawinął do portu w Hiszpanii.

Kolumb jeszcze dwa razy wyruszał ku brzegom Nowego Świata przez cały czas sądząc, że to Indie. Świat miał się dowiedzieć o wielkości jego odkrycia dopiero dzięki innemu wielkiemu odkrywcy jakim był Amerigo Vespucci on to w latach 1501-1502 biorąc udział w portugalskiej wyprawie do Ameryki Południowej zbadał znaczną część jej wschodniego wybrzeża- uznał że odwiedzone przez niego tereny to nie Indie lecz nieznany do tej pory kontynent.

Pochodzenie tego wielkiego odkrywcy i podróżnika do tej pory owiane jest tajemnicą i do końca nie wiadomo skąd dokładnie pochodził ale powszechnie przyjmuje się, że urodził się w Genui w 1451 roku. Pochodził z ubogiej rodziny, Ojciec Krzysztofa Kolumba- Domenico Kolumb był tkaczem- sukiennikiem. W historii zapisali się jeszcze dwaj bracia wielkiego odkrywcy: Giacomo i Bartolome, którzy razem z Nim wyruszyli w podróż do Nowego Świata. Przygodę z żeglarstwem rozpoczął w Genui, która w owych czasach była była wielkim ośrodkiem handlu morskiego i żeglugi. Żeglarze z Genui nie byli uważani za wzór do naśladowania zatapiali bowiem wrogie statki, siali spustoszenie na obcych ziemiach a handel niewolnikami uważali za równie dobry interes jak handel przyprawami, czy mahoniem. Mimo takiej opinii ufano im bowiem interesy z Genueńczykami przynosiły duże i pewne zyski.

Do Portugalii Kolumb przeniósł się prawdopodobnie w roku 1471 bądź 1474. Wraz z nim przybył do jego brat Bartolome. Bracia zaczęli trudnić się handlem mapami morskimi w Lizbonie. Krzysztof próbował zdobyć środki na realizację swojego projektu jakim było znalezienie nowego szlaku morskiego prowadzącego do Indii przez Atlantyk. W 1475 roku Krzysztof Kolumb poślubia miejscową damę Donię Felipę Perestrella. Małżeństwo to dla Kolumba prawdziwy dar losu gdyż wprowadza Go w najzacniejsze grono ludzi, którzy bezpośrednio brali udział w wyprawach zamorskich Henryka Żeglarza a także jego następców.

Głównym zamierzeniem owych wypraw było dotarcie jak najdalej dookoła brzegów Afryki i zagarnięcie jak największych połaci nowo odkrytych ziemi Czarnego Lądu. W roku 1456 żeglarze portugalscy odkrywają Wyspy Zielonego Przylądka, po czym wpłynęli do zatoki Gwinejskiej. Śmierć Henryka Żeglarza w roku 1460 nie zakończyła serii podbojów portugalskich. W tej atmosferze wielkiej ekspansji portugalskiej znalazł się Kolumb. Podczas swojego pobytu w Portugalii bracia Kolumbowie pracowali dla zacnej rodziny portugalskiej Centurionich zajmując się handlem i mapami morskimi co z pewnością bardzo przyczyniło się do rozszerzenia wiedzy Kolumba.

W roku 1484 Krzysztof Kolumb przenosi się do Hiszpanii gdzie bezskutecznie próbował zainteresować swoim projektem księcia Luisa de la Credę. Projekt wyprawy został odrzucony również przez dwór portugalski, a także angielski i francuski. Z pomocą przyjaciół i licznych entuzjastów swojego projektu Kolumb przedstawia go na dworze Hiszpanii niestety w owym czasie trwała krucjata hiszpańska przeciw Maurom co opóźniło rozpatrzenie wniosku przedłożonemu przez niego katolickim władcom Hiszpanii- Ferdynandowi i Izabelli. W roku 1492 projekt wyprawy zostaje zatwierdzony, a Kolumb otrzymuje tytuł Wicekróla Indii i Admirała Oceanu. Przygotowania do wyprawy przebiegły bez problemów i trzeciego sierpnia statki wypłynęły z Palos.

Pierwsza wyprawa trwała rok podczas której odkryto Kubę, Haiti, San Salvador gzdie odbyło się pierwsze lądowanie oraz Crooked, Rum Cay i Long Island. Najważniejszym jednak punktem pierwszej wyprawy Kolumba było zaobserwowanie przez niego nieznanego do tej pory zjawiska jakim jest deklinacja magnetyczna oraz odkrycie Morza Sargassowego.

Chyba każdy wykształcony człowiek na dzień dzisiejszy wie doskonale, że kim był Krzysztof Kolumb. Oczywiste jest to, że był on bazo utalentowanym żeglarzem i nawigatorem, czego dowodem jest oczywiście odkrycie przez niego Ameryki. Jest to postać o której uczy się dzieci w szkołach, jednakże wiele osób wie jedynie o samym jego odkryciu nie myśląc natomiast o tym, jakie to odkrycie przyniosło skutki.

Oczywistym wydaje się być to, że odkrycie przez Krzysztofa Kolumba Ameryki było naprawdę niezmiernie istotnym i znanym wydarzeniem, które jest niewątpliwie cenione aż po dziś dzień. Jest to zresztą temat, który jest obecny na lekcjach historii praktycznie we wszystkich szkołach na całym świecie, co może w pełni obrazować nie tylko „popularność” tego znanego podróżnika, ale także i wagę samego odkrycia, którego dokonał Kolumb.

Tak naprawdę w czasach, kiedy to Kolumb odkrył Amerykę sama Europa odniosła naprawdę wiele korzyści, a w szczególności Hiszpania, pod której banderą pływał Kolumb. Odkrycie Ameryki zaowocowało tym, że europejczycy zaczęli poznawać zupełnie nowe rzeczy, w tym takie jak na przykład różne rośliny czy zwierzęta, o których dotąd nie mieli pojęcia. Dzięki temu w znacznym stopniu zwiększyła się nie tylko świadomość istnienia większej ilości kontynentów, ale także skutki ekonomiczne były naprawdę bardzo dla Hiszpanii korzystne, szczególnie jeżeli weźmie się pod uwagę, że wiele ziem amerykańskich zostało podbitych i skolonizowanych przez Hiszpanię.

Widać więc tutaj doskonale, że odkrycie Kolumba nie tylko przyczyniło się do dużo większej świadomości dotyczącej wyglądu Ziemi, ale także skutki ekonomiczne również były bardzo rozległe i dlatego też to wydarzenie, jakim było odkrycie przez Kolumba Ameryki ma tak duże znaczenie pod wieloma względami, choć na dzień dzisiejszy jest dla nas najważniejszy oczywiście wzgląd historyczny.

Jeżeli chodzi natomiast o skutki odkrycia Ameryki dla samego Kolumba, to również odniósł on dzięki temu bardzo wiele korzyści. Przede wszystkim zdobył ogromną sławę w skali swojego kraju i nie tylko, a także odkrycie Ameryki przyniosło mu bardzo duże bogactwo i zaszczytne tytuły. Dodatkowo dzięki temu, że już w trakcie swojej pierwszej wyprawy znalazł nowy kontynent, otrzymywał on także pieniądze na następne wyprawy, choć niestety żadna z nich nie była już aż tak spektakularna. Po następnych wyprawach Kolumb stracił zaufanie wielu ludzi, w tym także jego sponsorów, którymi była para królewska Hiszpanii, choć zawsze zdołał je w mniejszym lub też większym stopniu odzyskać. Utrata zaufania i wiary w Kolumba był jednak podyktowana gównie tym, że Hiszpanie mieli błędne pojęcie o Ameryce i sądzili, że płynąc tam momentalnie staną się ludźmi bardzo bogatymi. Wiele osób się rozczarowało i przez to też popularność Kolumba znacznie spadała z każdą wyprawą.

Oczywiście faktem jest to, że odkrycie Kolumba jak na tamte czasy było niemałym przełomem, który w wielu kwestiach miał wpływ na późniejsze dzieje plemion amerykańskich, oraz także na samą Europę.

W roku 1451 w Genui, w rodzinie Domenico Colombo i Susanny Fontanarossa urodził się syn Krzysztof (Cristoforo Colombo). Miał on podążać ścieżką ojca: zostać tkaczem wełny albo najwyżej kupcem.
Los tego chłopca potoczył się zupełnie inaczej. Został on człowiekiem, który w dramatyczny sposób zmienił bieg historii ludzkości doprowadzając do zderzenia dwóch wielkich cywilizacji. Zapoczątkował erę Wielkich Odkryć Geograficznych. Teraz jest uważany za jedną z najbardziej wpływowych postaci epoki Renesansu. Jego żywot jest przykładem, jak prawdopodobnie największy w historii błąd doprowadził do globalnego odkrycia. Czy był to zbieg okoliczności? Wszystko przemawia za tym że jednak to charakter Krzysztofa Kolumba leżał u podstaw jego sukcesu.
Jak każda genialna postać Kolumb jest figurą kontrowersyjną. Teraz z perspektywy czasu możemy wyobrazić go jako chłopca, który podczas wyprawy handlowej po raz pierwszy będąc na statku morskim postanowił na zawsze związać swój los z morzem. Ale w swoich marzeniach nie widział siebie w charakterze kupca podróżującego przetartymi szlakami morskimi z wełną czy winem (a nie były to całkiem bezpieczne podróże, jak póżniej sam przekonał się w roku 1476 będąc jednym z niewielu ocalałych z rozbitego przez flotę francusko-portugalską statku). Kolumb widział siebie jako kapitana odważnie przemierzającego nieznane odległe oceany. Jednak do ziszczenia marzeń czekała jeszcze długa droga. Studiował mapy, antyczne pisma, wypytywał u portugalskich rybaków z Porto-Santo legendy o wyrzucanych przez morze przedziwnych rzeźbach drewnianych i łódzi ze zwłókami rozbitków zupełnie niepodobnych do Europejczyków ani do mieszkańców Afryki.
Kolumb był człowiekiem, który chyba nigdy nie poddał się, a jeżeli i wątpił, to nigdy nie uległ głosowi podpowiadającemu zaniechać ryzykownych planów, opartych o kontrowersyjne i wręcz ocierające się o herezję przesłąnki o możliwości podróży dookoła świata. Od chwili gdy w roku 1485 wystąpił do króla Portugalii Jana II z propozycją podróży w poszukiwaniu lądu indyjskiego drogą zachodnią do chwili gdy w roku 1492 z błogosłowieniem hiszpańskiej królewskiej pary Ferdynanda Aragońskiego i Izabeli Kastylijskiej wyruszył w swoją pierwszą transatlantycką podróż minęło 7 lat. To właśnie marzenie o Indii poprowadziło chłopczyka z Genui najpierw do Portugalii, później do Hiszpanii. Niektóre źródła twierdzą że rozmowy o wyprawie na Zachód Kolumb prowadził również z królem francuskim.
Historia zanotowała imię majtka, który 12 października 1482 roku zobaczył wyspę Guanahani (nazwaną przez Hiszpanów San-Salvador): Rodrigo de Triana. Mieszkające na wyspie plemiona (z grupy Arawaków) w darze cudzoziemcom przynoszą liście tytoniu – kolejny punkt zwrotnikowy naszej cywilizacji. Minie kilkadziesiąt lat i dzięki kolonizacji oraz przymusowej chrystianizacji po tych plemionach nie zostanie i śladu.
W ciągu następnych lat życia Kolumb uparcie eksploruje nowo odkryte ziemie – w tym czasie często traci ludzi, bezwzgędnie uśmierza bunty wycieńczonej załogi. W czasie swoich wypraw odkrywa m. in. Haiti, Bahamy, Kubę, Jamaikę, ujście Orinoko.
Nie poddaje się nawet wtedy gdy w roku 1500 zgodnie z nakazem nowo mianowanego sędziego-pełnomocnika w nowych koloniach, wraca do ich królewskich mości w kajdanach pod zarzutem złego zarządzania i braku wymiernych (w złocie) sukcesów eksploracji odkrytych ziem. Przekonuje królewską parę na sfinansowanie jeszcze jednej wyprawy – ostatniej.
Najsmutniejszym faktem w życiorysie Kolumba jest taki, że mimo czterech podróży przez ocean, zasłużonego bogactwa, pozycji i sławy nigdy nie zobaczył upragnionej Indii.