W epoce starożytnej powstały państwa, w których ceniono wiedzę zgłębianą przez mędrców. Była to wiedza niepełna, z różnych dziedzin. Po upadku starożytności nastąpiło średniowiecze, które zapomniało o odkryciach starożytnych. Wiedza naukowa zdominowana była przez religię chrześcijańską . Średniowieczni władcy i rycerze bardziej zajęci byli budowaniem państw niż rozwijaniem wiedzy naukowej. Ich energię pochłaniały krucjaty i walka z niewiernymi. Dopiero wiek XV przyniósł niespotykany dotąd progres wiedzy. Pęd do jej zdobywania stał się dominujący. Towarzyszył mu również pęd do zdobywania pieniędzy. Ponieważ Europa nie stwarzała takich możliwości skierowano się poza nią. W takich czasach przyszło żyć Krzysztofowi Kolumbowi – człowiekowi, który był ciekawy świata. To przede wszystkim ciekawość skłoniła Krzysztofa Kolumba, żeby opuścić rodzinną Genuę, gdzie przyszedł na świat i szukać szczęścia tam, gdzie zainteresowanie dalekimi podróżami było największe. Udał się Kolumb do Hiszpanii położonej na Półwyspie Iberyjskim, w bezpośrednim sąsiedztwie Oceanu Atlantyckiego i zaciągnął się na służbę do króla hiszpańskiego. W 1492 roku wyruszył w pierwszą podróż, która zaowocowała odkryciem Ameryki. W czasie tej pierwszej podróży Krzysztof Kolumb, w imieniu króla Hiszpanii wziął w posiadanie liczne wyspy archipelagu Bahama. Tak rozpoczęło się zdobywanie kolonii przez Europejczyków. W ślad za Krzysztofem Kolumbem wyruszyli konkwistadorzy – przede wszystkim hiszpańska i portugalska szlachta, której celem było zdobywanie bogactw i sławy, ale także walka z niewiernymi. Krzysztof Kolumb udał się na wyprawę dalekomorską wiedziony ciekawością, a konkwistadorzy – chęcią zysku. Byli przy tym bezwzględni i okrutni. Kiedy konkwistadorzy zorientowali się, że w głębi lądu leżą kraje bogate w złoto, natychmiast wyruszyli na ich poszukiwanie. To co zobaczyli przerosło ich wyobrażenia. Zdobyli w krótkim czasie niezmierne ilości złota. Niejako „przy okazji” zdobywania złota zniszczyli państwo i zarazem cywilizację Azteków, którzy zajmowali tereny należące do dzisiejszego Meksyku. Wkrótce ten sam los spotkał Majów, zamieszkujących Półwysep Jukatan. Następnie celem konkwistadorów stało się państwo Inków, które podzieliło los Azteków i Majów. W 1550 roku pod władzą Europejczyków znalazła się cała Ameryka Południowa. Krzysztof Kolumb wyprawiał się do Ameryki jeszcze trzykrotnie. Swoje podróże zakończył w 1504 roku i nie był świadom tego, że przecierając drogę przez ocean umożliwi Europejczykom zajęcie nowych ziem i zniszczenie egzotycznych cywilizacji. Z konkwistadorami do Ameryki udawali się żołnierze, rzemieślnicy, duchowni i urzędnicy. Zakładali tam miasta, osiedlali się na ziemiach zajmowanych dotąd przez tubylców, których traktowali jak niewolników. Indianie dziesiątkowani przez nieznane im wcześniej choroby, a także zmuszani do ciężkiej, niewolniczej pracy zaczęli gwałtownie umierać co znacznie zmniejszyło ich populację. Brakowało rąk do pracy. Chcąc zaradzić temu zaczęto sprowadzać ludność murzyńską z Afryki – tak rozpoczął się niespotykany na podobną skalę handel niewolnikami. Takich skutków swoich odkryć Krzysztof Kolumb na pewno nie przewidział.

Czwarta i jednocześnie ostatnia wyprawa Krzysztofa Kolumba odbiła od portu 9 maja 1502 roku. Tym razem w wyprawie udział wzięły już tylko cztery statki, a sama załoga składała się z około stu pięćdziesięciu osób. Oczywiście po raz kolejny kierunek obrany przez Kolumba był to zachód. Tym razem jednak sytuacja towarzysząca wyprawie była już nieco inna,gdyż można ją określić mianem palącej, ponieważ w czasie pomiędzy trzecią a czwartą wyprawą inny znany żeglarz Vasco da Gama odkrył drogę do Indii wokół linii kontynentu jakim jest Afryka.

Kolumb oczywiście bardzo pilnie potrzebował kolejnego spektakularnego sukcesu, podobnego do jego pierwszej wyprawy, dzięki któremu mógłby on udowodnić, że odkryta przez niego droga jest znacznie krótsza a w dodatku jest ona także znacznie bardziej bezpieczna i wygodna dla podróżujących. Dlatego też tym razem Kolumb miał zamiar znaleźć przejście na wody, które w końcu doprowadziłyby go do wymarzonych Indii. Miał on nadzieję, że znajdzie tę drogę w kierunku zachodnim od Kuby, dlatego też właśnie tam skierował on wszystkie swoje statki wchodzące w skład czwartej wyprawy.

Kiedy płynął wybranym przez siebie zupełnie nowym kierunku, udało mu się dotrzeć do wybrzeży Hondurasu a także do Wybrzeża Moskitów, które znajduje się na wschodnim wybrzeżu Nikaragui. Kiedy tam dopłynął, dowiedział się on od miejscowych ludzi o tak zwanych „bogatych królestwach”, którymi w istocie miała być Cywilizacja Majów, lub też może nawet kraj Inków, a także dowiedział się on od miejscowych o „wielkim morzu”, którym w istocie okazał się być Ocean Spokojny, który leży nieco dalej w kierunku zachodnim. Niestety jednak pomimo wielu usilnych prób, Kolumbowi nie udało się dopłynąć do tegoż właśnie akwenu wodnego.

W trakcie prób dotarcia do Oceanu Spokojnego Kolumb stracił niestety dwa ze swoich czterech statków i wtedy też postanowił w poczuciu niemałej klęski powrócić na Kubę, skąd w późniejszym okresie wypłynął na Jamajkę. Niestety właśnie tam, czyli na Jamajce Kolumb został zmuszony do tego, aby te statki, które pozostały osadzić na mieliźnie, gdyż naprawdę w tym przypadku nie miał on innego wyjścia. Jednakże materiały pochodzące z tych właśnie zniszczonych statków posłużyły do budowy nowego i to w dodatku umocnionego osiedla. Warto jest jednak wspomnieć o tym, że jeden z towarzyszy wyprawy Kolumba, o nazwisku Diego Mendez wyruszył w indiańskiej łodzi aby pomóc rozbitkom. Niestety błądził on przez wiele miesięcy zanim zdołał znaleźć drogę na Haiti, skąd mógł on dopiero ściągnąć pomoc.

W trakcie poszukiwania pomocy przez Mendeza, Kolumb niestety bardzo ciężko się rozchorował i w takim właśnie ciężkim stanie został on odtransportowany z powrotem do Hiszpanii. Dotarł tam 25 listopada 1504 roku, gdzie rozpoczęło się jego leczenie, które najprawdopodobniej uratowało mu życie. Byłą to już ostatnia wyprawa Kolumba do Ameryki, ponieważ stan zdrowia nie pozwalał na zorganizowanie kolejnej jego wyprawy, co jednak mimo wszystko wydaje się być rzeczą jak najbardziej oczywistą.