Kiedy Krzysztofowi Kolumbowi udało się zrealizowanie pomysłu wyprawy na zachód, 22 maja 1492 roku przybył on do portu Palos, gdzie otrzymał dwie karawele, co było zresztą rozkazem samego króla. Te dwie karawele, które Kolumb otrzymał do swojej dyspozycji nazywały się Pinta oraz Niña. Miały ono około dwudziestu metrów długości oraz siedem metrów szerokości, więc nie były to najmniejsze jednostki jak na tamte czasy. Jeżeli chodzi natomiast o okręt flagowy, to został on wydzierżawiony przez Kolumba Santa Maria, który był największą jednostką.

Załoga Kolumba na wszystkich trzech statkach wynosiła około dziewięćdziesięciu osób. Statki wyruszyły w podróż dokładnie 3 sierpnia 1492 roku i w niecały miesiąc później miały one postój w Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich. Właśnie stamtąd dnia 5 września statki wyruszyły w drogę na zachód, co miało się okazać wydarzeniem przełomowym dla współczesnej Europy, o czym jednak jeszcze nikt nie wiedział. Statki płynęły następnie przez ponad dwa miesiące i kiedy można było już wśród załogi dostrzec oznaki zniecierpliwienia, w nocy 12 października został dostrzeżony ląd przez jednego z marynarzy o nazwisku Rodrigo de Triana. Wtedy to też wyprawa przybiła najprawdopodobniej do Wyspy Watlinga, która należy do Wysp Bahama. Na wyspie marynarze zauważyli, że miejscowi noszą różne piękne złote ozdoby i pytając o ich pochodzenie, otrzymali wskazanie drogi na południe. Kolumb obrał wtedy zupełnie nowy kurs i płynąć na południowy zachód odkrył następnie Kubę oraz Haiti, która to wyspa stała się kwaterą Kolumba zakochanego w jej pięknie.

Następnie niestety okręt flagowy którym była oczywiście Santa Maria uległ zniszczeniu, a jeszcze później w trakcie burzy został utracony także kontakt ze statkiem Pinta. Wtedy to też Kolumb, który przebywał na Niñi zdecydował, że wiadomość o swoim odkryciu drogi na nowy kontynent sam przekaże na dwór królewski i popłynął on z powrotem do Hiszpanii, gdzie dotarł 15 marca 1493 roku do portu Palos skąd wyruszał. Stamtąd Kolumb pojechał o Barcelony i osobiście poinformował o swoim odkryciu monarchów.

Jednak jeszcze przed wyjazdem do Barcelony, Kolumb sporo się napracował, aby móc rozgłosić wszemi wobec swoje odkrycie. Na kilka dni przed własnym wyjazdem do Barcelony wysłał on w pierwszej kolejności ludzi ze złotem oraz różnymi kolorowymi arami, do których należało rozgłaszanie, że Krzysztof Kolumb powrócił z podróży zwycięsko. Rozgłos oczywiście uzyskał, ponieważ na trasie ludzi wiozących złoto ustawiało się tysiące osób, które podziwiały pochód, z czego największą grupą gapiów były tak naprawdę dzieci.

Oczywiście kiedy Kolumb dotarł do Barcelony i spotkał się z Izabelą Kastylijską oraz Ferdynandem Aragońskim opowiedział im co widział i roztoczył przed nimi wizję nieograniczonego bogactwa. Byłoby to oczywiście bardzo korzystne dla Hiszpanii, dlatego też praktycznie bez większego wysiłku udało się Kolumbowi namówić władców na kontynuowanie wyprawy, z czego kolejnym elementem była oczywiście jego druga wyprawa.

Pochodzenie tego wielkiego odkrywcy i podróżnika do tej pory owiane jest tajemnicą i do końca nie wiadomo skąd dokładnie pochodził ale powszechnie przyjmuje się, że urodził się w Genui w 1451 roku. Pochodził z ubogiej rodziny, Ojciec Krzysztofa Kolumba- Domenico Kolumb był tkaczem- sukiennikiem. W historii zapisali się jeszcze dwaj bracia wielkiego odkrywcy: Giacomo i Bartolome, którzy razem z Nim wyruszyli w podróż do Nowego Świata. Przygodę z żeglarstwem rozpoczął w Genui, która w owych czasach była była wielkim ośrodkiem handlu morskiego i żeglugi. Żeglarze z Genui nie byli uważani za wzór do naśladowania zatapiali bowiem wrogie statki, siali spustoszenie na obcych ziemiach a handel niewolnikami uważali za równie dobry interes jak handel przyprawami, czy mahoniem. Mimo takiej opinii ufano im bowiem interesy z Genueńczykami przynosiły duże i pewne zyski.

Do Portugalii Kolumb przeniósł się prawdopodobnie w roku 1471 bądź 1474. Wraz z nim przybył do jego brat Bartolome. Bracia zaczęli trudnić się handlem mapami morskimi w Lizbonie. Krzysztof próbował zdobyć środki na realizację swojego projektu jakim było znalezienie nowego szlaku morskiego prowadzącego do Indii przez Atlantyk. W 1475 roku Krzysztof Kolumb poślubia miejscową damę Donię Felipę Perestrella. Małżeństwo to dla Kolumba prawdziwy dar losu gdyż wprowadza Go w najzacniejsze grono ludzi, którzy bezpośrednio brali udział w wyprawach zamorskich Henryka Żeglarza a także jego następców.

Głównym zamierzeniem owych wypraw było dotarcie jak najdalej dookoła brzegów Afryki i zagarnięcie jak największych połaci nowo odkrytych ziemi Czarnego Lądu. W roku 1456 żeglarze portugalscy odkrywają Wyspy Zielonego Przylądka, po czym wpłynęli do zatoki Gwinejskiej. Śmierć Henryka Żeglarza w roku 1460 nie zakończyła serii podbojów portugalskich. W tej atmosferze wielkiej ekspansji portugalskiej znalazł się Kolumb. Podczas swojego pobytu w Portugalii bracia Kolumbowie pracowali dla zacnej rodziny portugalskiej Centurionich zajmując się handlem i mapami morskimi co z pewnością bardzo przyczyniło się do rozszerzenia wiedzy Kolumba.

W roku 1484 Krzysztof Kolumb przenosi się do Hiszpanii gdzie bezskutecznie próbował zainteresować swoim projektem księcia Luisa de la Credę. Projekt wyprawy został odrzucony również przez dwór portugalski, a także angielski i francuski. Z pomocą przyjaciół i licznych entuzjastów swojego projektu Kolumb przedstawia go na dworze Hiszpanii niestety w owym czasie trwała krucjata hiszpańska przeciw Maurom co opóźniło rozpatrzenie wniosku przedłożonemu przez niego katolickim władcom Hiszpanii- Ferdynandowi i Izabelli. W roku 1492 projekt wyprawy zostaje zatwierdzony, a Kolumb otrzymuje tytuł Wicekróla Indii i Admirała Oceanu. Przygotowania do wyprawy przebiegły bez problemów i trzeciego sierpnia statki wypłynęły z Palos.

Pierwsza wyprawa trwała rok podczas której odkryto Kubę, Haiti, San Salvador gzdie odbyło się pierwsze lądowanie oraz Crooked, Rum Cay i Long Island. Najważniejszym jednak punktem pierwszej wyprawy Kolumba było zaobserwowanie przez niego nieznanego do tej pory zjawiska jakim jest deklinacja magnetyczna oraz odkrycie Morza Sargassowego.

Marzeniem europejczyków było dotarcie do Indii. Krążyły opowieści o wielkich bogactwach tego kraju. Jednak droga lądowa była męcząca i niebezpieczna. Dlatego szukano nowej drogi. Zgodnie z tamtą wiedzą geograficzną do Indii było możliwe dotarcie, przez opływanie Afrykę. Wiele żeglarzy próbowali tego dokonać, ale ich próby kończyły się niepowodzeniem. Krzysztof Kolumb wybrał inną drogę . Opierając się na dziełach geograficznych, sądził, że Ziemia jest mniejsza niż w rzeczywistości, a odległość między zachodnim wybrzeżem Europy a wschodnim wybrzeżem Azji nie jest duża. Myślał, że żeglując na zachód, wystarczy opłynąć 1/3 obwodu kuli ziemskiej. Upewnił się w tym dzięki nauce morskiej, pisma antycznych i klasycznych pisarzy, a także mapa Toscanellego. Krzysztof Kolumb dzięki swojej wierze pragnął przekonać króla Portugalii Janowi II, jednak nie udało mu się i został jego pomysł odrzucony. W 1485 roku Krzysztof Kolumb przeniósł się do Hiszpanii. Jego pomysłami zainteresowali się dygnitarze. Idee Kolumba były słynne na dworze królewskim, dopiero gdy Hiszpania uporała się z rekonkwistą. W 1492 roku Krzysztof Kolumb, mógł je dopiero zrealizować. Izabela Kastylijska dała Kolumbowi zezwolenie na organizowanie wyprawy, która miała popłynąć pod banderą korony hiszpańskiej..
3 sierpnia 1492 roku odbyła się pier4wsza podróż trzema okrętami o nazwach takich jak:: Santa Maria, Pinta, Nina wypłynęli z portu Palos. W podróży brało udział 87 marynarzy, wśród nich byli również przestępcy. Po dwumiesięcznej żegludze podczas której marynarze zaczęli się buntować, 12 października, rano jeden z marynarzy dojrzał ląd. Była to wyspa Walting z archipelagu Bahama, nazwana przez Kolumba San Salvador. 28 października 1492 roku załoga dotarła do Haiti, Którą Krzysztof Kolumb nazwał ją Hispaniola. Kolumb za swoją kwaterę wybrał Haiti, ponieważ ta wyspa najbardziej mu się podobała. Kiedy spotkał się z parą królewską Kolumb przedstawił im wizję bogactwa, które spłynie na Hiszpanię, gdy akcja odkrywcza by nadal trwała. Doprowadziło to do gorączki odkrywczej, dzięki której była druga wyprawa.
Najpierw nikt Kolumbowi nie wierzono lecz gdy wrócił i pokazał złoto od razu wszyscy byli gotowi wszystko porzucić i płynąć z nim. Podczas tej podróży dopłynął on ponownie do Wielkich Antyli i odkrył część wysp w grupie Małych Antyli.
Podczas trzeciej wyprawy po raz pierwszy Kolumb odkrył część Ameryki. Dotarł do brzegu na południe od ujścia Orinoko. Kiedy płynął na zachód, wzdłuż wybrzeża, odkrył wyspę Trynidad. Następnie podążał na północny-zachód i pożeglował na Haiti, gdzie założono hiszpańskie osiedle. W czerwcu 1500r. wysłano na zachód Franciszka Bobadilla, który miał pełnomocnictwo. Gdy Franciszek Bobadill zapoznał się z sytuacją na Haiti, kazał aresztować Kolumba i w kajdanach wysłać go do Hiszpanii. Kiedy dotarł na miejsce Kolumb oczyścić się z postawionych mu zarzutów i powrócić do łask królewskiej pary.
Czwarta wyprawa była 9 maja 1502 Flotyllą składała się z czterech okrętów i miał 150 osób . Kiedy Kolumb wyruszył na zachód to Vasco da Gana odkrył drogę do Indii wokół kontynentu afrykańskiego. Bardzo potrzebował dowodu, że droga na zachód jest krótsza, wygodniejsza i bezpieczniejsza. Chciał odnaleźć przejście na wody, dzięki któremu miały doprowadzić do Indii. Spodziewał się go na zachód od Kuby. Płynąc w tym kierunku dopłynął do wybrzeży Hondurasu i wybrzeża Moskitów na wschodnim wybrzeżu Nikaragui. Choć próbował wiele razy nie zdołał odnaleźć wodnego przejścia na ten akwen. Stracił dwa statki i powrócił na Kubę, następnie na Jamajkę.