Chociaż Krzysztof Kolumb nie doczekał oficjalnego pojawienia się teorii Mikołaja Kopernika i nie dowiedział się o naukowym potwierdzeniu swojego przypuszczenia, uważał, że Ziemia jest okrągła. Jego przekonania kształtowane były przez dzieła naukowców takich, jak Toscanelli czy d’Ailly. W trakcie samokształcenia, korzystał również z wiedzy starożytnej. W ten sposób, przygotowywał się do wyprawy w celu odnalezienia nowej, krótszej drogi do Indii.
Życiorys Kolumba jest dość trudny do sprecyzowania. Większość danych jest podawana jedynie w przybliżeniu, ponieważ brakuje ich wiarygodnego potwierdzenia. Prawdopodobnie, pochodził on z ubogiej, tkackiej rodziny. Jako młodzieniec trudnił się handlem. Wtedy też, po raz pierwszy miał styczność z żeglugą. Musiał bowiem odbywać podróże w celu wymiany dóbr. Po wypadku w trakcie jednej z wypraw, wylądował w Portugalii. W tym państwie poznał swoją przyszłą żonę, a także doczekał się syna. Po śmierci małżonki, spotkał inną kobietę, która także obdarzyła go potomkiem. Tam też, po raz pierwszy, odważył się oficjalnie przedstawić swoje plany. Król Jan II nie zgodził się jednak na sfinansowanie rejsu. Zawiedziony Kolumb, wyjechał do Hiszpanii. Izabela Kastylijska i Franciszek Aragoński przystali na pomysł żeglarza. Ze względów politycznych, data rozpoczęcia podróży, przesunęła się o kilka lat i ostatecznie, została wyznaczona na sierpień 1492 roku.
Wypływając w pierwszy rejs ku nieznanym szlakom, Krzysztof Kolumb zabrał ze sobą trzy karawele, mieszczące razem około stu członków załogi. Choć rejs nie należał to spokojnych, marynarzom udało się przezwyciężyć awarię jednego statku, dni ciszy, pozbawione jakichkolwiek podmuchów wiatru, a także nadmiar wodorostów w niektórych partiach morza. Wreszcie, 12 października, ujrzano ląd. Wszyscy tkwili w przekonaniu, że są to Indie. Dlatego też, spotkanych tubylców, charakteryzujących się dziwną, brązowo-czerwoną barwą skóry, nazwano Indianami. Znaleziono również wiele obcych roślin oraz pewne złoża złota i perły. Dodając do tego odkrycie kilku nowych wysp, wyprawę podsumowano jako nader zadowalającą.
Sukces pierwszego rejsu skutkował podjęciem trzech kolejnych. Żaden jednak, nie okazał się tak satysfakcjonujący, jak ten z 1492 roku. Po drugiej wyprawie, wiele osób wróciło niezadowolonych. Głodni zysków, zawiedli się brakiem tak dużych korzyści materialnych, jakich się spodziewali. Trzecia podróż zakończyła się kolejnym już donosem na Kolumba. Uważano, że mami Europejczyków nieistniejącymi bogactwami, nadwerężając hiszpańskie finanse swoimi żeglugami. Jednocześnie, na nowych ziemiach zaostrzały się konflikty pomiędzy rdzenną ludnością a kolonistami.
Podupadając na zdrowiu, Krzysztof Kolumb zdecydował się na ostatnią, czwartą podróż do Ameryki. Zdeterminowany, pragnął odnaleźć wreszcie dostęp do Oceanu Spokojnego i przepłynąć nim do Azji. Chociaż odkrył po drodze kilka nowych miejsc, nigdy nie przedostał się na wody Pacyfiku. Coraz poważniej chorujący, tracący społeczne poszanowanie, powrócił do Hiszpanii, gdzie w 1506 roku zmarł. Do Ameryki wrócił jeszcze raz. Jego ciało spoczęło na odkrytej przez niego Dominikanie.

Krzysztof Kolumb , urodził się w roku 1451, w miejscowości Genui ,zmarł w roku 1506r miał, wtedy 55lat. Był on portugalskim żeglarzem i odbywał służbę w Hiszpanii, rządzonej przez Izabelę oraz Ferdynanda Kastylijskich. Do dziś , znamy go z odbytych przez siebie podróży geograficznych. Najbardziej znamy Krzysztofa Kolumba z dotarcia do wybrzeży kontynentu amerykańskiego. Kolumb urodził się w Genui. Krzysztof Kolumb od roku 1476 znajdował się w Portugalii, gdzie zwiększył swoje zainteresowania kosmologiczne, oraz brał udział w kupieckich rejsach morskich. Krzysztof Kolumb był przekonany, że ziemie Półwyspu Iberyjskiego znajdują się niedaleko w sąsiedztwie wschodnich wybrzeży azjatyckich. Jednak, ciekawszy był jego pogląd, o prawdopodobieństwie odnalezienia drogi morskiej do Indii. Pomysłem poszukiwania nowej drogi morskiej do Indii, zainteresował królową hiszpańską Izabelę Kastylijską, która w roku 1485, zgodziła się ją finansować razem ze swoim małżonkiem Ferdynandem. Krzysztof Kolumb miał, stanąć na czele organizowanej wyprawy zachodniej. Pierwsza wyprawa Krzysztofa Kolumba miała na celu odnalezienia nieznanej Ameryce, była w latach 1492-1493. Posiadał w czasie tej wyprawy trzy statki, o nazwie Santa Marii, Pincie oraz Ninie, miał wtedy 90-osobową załogę. W dniu 12 października 1492 roku, Kolumb wraz ze swymi żeglarzami, dotarł do wyspy Guanahani, znajdującej się w archipelagu wysp Bahamy. Wyspę tę podróżnicy z Europy nazwali San Salvador. Podczas tej samej wyprawy, Kolumb dotarł do wysp Kuby oraz Haiti. Tę ostatnią nazwał zresztą Hispaniolą.. Następna wyprawa Kolumba była w latach 1493-1496. Tym razem, na 17 statkach ku nowemu lądowi, płynęło 1500 żeglarzy. W trakcie trzech lat Kolumb dotarł do Dominikany, Gwadelupy, Wysp Dziewiczych, Puerto Rico oraz do Jamajki. Lecz wyprawa była pierwszą z kilku podróży, organizowanych przez hiszpańskich konkwistadorów. Trzecia wyprawa Kolumba trwała w latach 1498-1500, podczas której odkryto Trynidadu oraz dotarto w pobliże delty rzeki Orinoko-Ameryka Południowa. Na 6 statkach z Kolumbem wędrowało 300 osób. W latach 1502-1504, Krzysztof Kolumb odbył ostatnią podróż ku amerykańskim wybrzeżom. W podróż wyruszył czterema statkami, oraz ze 150 ludźmi, opłynął Amerykę Środkową. Przed pierwszą wyprawą, monarchowie hiszpańscy nadali Kolumbowi tytuł Wielkiego Admirała, i prawo do administrowania, w charakterze wicekróla, odkrytych ziem. Na skutek intryg w najbliższych latach Kolumb sukcesywnie tracił przyznane mu godności oraz przywilejów. Dwa lata po zakończeniu ostatniej z wypraw umarł w samotności. Krzysztof Kolumb zmarł w przekonaniu, że ziemie które odkrył, i na które dotarł, to wschodnie wybrzeża kontynentu azjatyckiego.