Kiedy Krzysztof Kolumb w trakcie swojej pierwszej wyprawy odkrył nowy kontynent, którym okazał się być oczywiście Ameryka, zyskał bardzo dużą sławę oraz rozgłos. Była to bowiem szansa dla jego kraju, czyli Hiszpanii na to, że zdobędzie duże bogactwa i to w różnych postaciach, a także odkrycie to otworzyło przez Hiszpanami wiele nowych możliwości.

Przede wszystkim odkrycie Kolumba zapoczątkowało kolonizację Ameryki przez Hiszpan. Niestety jednak nie byli oni do końca świadomi wagi samego odkrycia, które zresztą często także przeceniali licząc na ogromne bogactwa. Niestety plemiona amerykańskie takich bogactw nie posiadały, co spowodowało bardzo duże rozczarowanie i było jednocześnie przyczyną wielu kłopotów Kolumba.

W pierwszej kolejności oczywiście trzeba niezaprzeczalnie uznać, że Kolumb rzeczywiście był naprawdę bardzo wybitnym żeglarzem, który charakteryzował się dużym doświadczeniem oraz niezwykła odwagą. Był on także bardzo ambitny i wytrwale dążył do celu, co doskonale widać kiedy przekonywał króla i królową Hiszpanii do tego, aby sfinansowali jego pierwszą wyprawę. Niestety jednocześnie Kolumb popełniał wiele błędów, które często były przyczyną jego kłopotów.

Głównymi błędami Krzysztofa Kolumba było na przykład zaniżanie wielkości Ziemi czy też wysokości samego równika, co powodowało często błędy nawigacyjne. Dodatkowo Kolumb był przekonany o możliwości dotarcia do Japonii i do Chin w sposób bezpośredni, co jednak za jego czasów było zupełnie niemożliwe, tym bardziej, że uważał możliwość dopłynięcia tam jeżeli z Europy wyruszy się na zachód. Dodatkowo w nie najlepszy sposób Kolumb zarządzał hiszpańskimi koloniami znajdującymi się w Ameryce, pozwalał na prześladowanie tubylców, a także przez wiele lat toczył spory dotyczące jego przywilejów i utrzymania władzy. Co więcej miał on w planach także odbycie podróży dookoła świata, podobnie jak jego „konkurent” Magellan, jednakże taka wyprawa nigdy nie doszła do skutku z wielu przyczyn.

Krzysztof Kolumb miał także wiele problemów spowodowanych tym, że nie przywoził on do Hiszpanii oczekiwanej ilości bogactw. Jest zdobycze były raczej dość skromne, a oczekiwania były jednak znacznie wyższe. Para królewska miała Kolumbowi za złe to, że nie przywozi do kraju dużych ilości złota, a także nawet i wielu różnych przypraw korzennych, które były najbardziej pożądane. Jest to jednak ściśle powiązane z przecenieniem kontynentu Amerykańskiego, który na owe czasy takich bogactw nie posiadał lub też Kolumb ie potrafił ich znaleźć i przechwycić, aby zawieźć je do Europy. Fakt faktem, odkrycie tego znanego żeglarza w dużej mierze poprawiło sytuację samej Hiszpanii jak i całego kontynentu europejskiego, a także w ujęciu długoterminowym to odkrycie miało naprawdę dużą wagę i to nie tylko pod względem ekonomicznym. Co więcej oczywiście dzięki Kolumbowi otworzyły się dla Europy zupełnie nowe szlaki handlowe dzięki czemu również znacznie zwiększyły się możliwości.

Doskonale widać więc, że Krzysztof Kolumb nie odnosił samych sukcesów, ale także i spektakularne porażki, choć na dzień dzisiejszy jego nazwisko i tak jest niezaprzeczalnym i rozpoznawalnym symbolem.

Żegluga była dla Kolumba jedną z najważniejszych rzeczy w życiu. Była to zarówno jego pasja i jak sposób na życie. Kiedy mieszkał on w Portugalii niewątpliwie spotkał się on także z żywą jak na tamte czasy legendą, która dotyczyła dalekich wypraw oczywiście drogą morską, które miały odbywać się w kierunku zachodnim. Poza tym najprawdopodobniej w tamtych czasach rybacy, którym udało się docierać na nowofundlandzkie łowiska niemalże ocierali się o wybrzeża Ameryki Północnej.

Kiedy Kolumb posiadł wszystkie te informacje, był coraz to bardziej utwierdzony w tym, że możliwe będzie dotarcie do Indii jeżeli tylko będzie się płynęło w kierunku zachodnim. Niestety jednak ówczesna wiedza dotycząca geografii kuli ziemskiej była dość niewielka, przede wszystkim dlatego, że nikt nie był w stanie ocenić realnej wielkości naszej planety, co zaowocowało znacznymi nieścisłościami w szacunkach Kolumba. Pomimo jego przekonania, że dotrze do Indii w przeciągu zaledwie kilkunastu tygodni tak się jednak nie stało.

Do swojego planu dotarcia do Indii Kolumb usiłował przekonać króla Portugalii Jana II, jednakże najprawdopodobniej po konsultacjach ze swoimi doradcami odrzucił on pomysł żeglarza. Dlatego też w lecie 1485 roku Kolumb zdecydował się przenieść do Hiszpanii, gdzie jego pomysłem zaczęli się interesować pewni dygnitarze. Pomysł podróży rozniósł się po Hiszpanii dość sporym echem i spotkał się z dużym zainteresowaniem, jednakże jego realizacja okazała się możliwa dopiero w roku 1492. Zezwolenie dotyczące wyprawy Kolumb otrzymał od Izabeli Kastylijkiej i tym oto sposobem w roku 1492 wypłynęła wyprawa Kolumba pod banderą hiszpańskiej korony. Wyprawa została sfinansowana w jednej części przez dwór królewski oraz przez bardzo znaną i bogatą w tamtych czasach kupiecką rodzinę Pinzonów.

Oczywiście nikt tak naprawdę nie spodziewał się aż tak przełomowego odkrycia jakim stało się odnalezienie Ameryki, tym bardziej, że jako tako Kolumb wypłynął na zachód w celu poszukiwania Indii, a nie nikomu wtedy nie znanego w Europie ogromnego kontynentu. Dzięki swojemu odkryciu Kolumbowi został mianowany tytuł dziedzicznego Wielkiego Admirała, a także Wicekróla odkrytych ziemi. Co więcej otrzymał on także jednocześnie prawo do dziesiątej części zysków, dzięki czemu po swojej pierwszej wyprawie Krzysztof Kolumb stał się naprawdę bardzo bogatym i do tego także bardzo sławnym człowiekiem.

Po tym wielkim sukcesie Kolumb w następnych latach decydował się na organizowanie kolejnych wielkich wypraw transatlantyckich, z czego jednak nie wszystkie mogły się poszczycić tak dużymi sukcesami. W pewnym momencie Kolumb miał nawet problem ze skompletowaniem załogi na wyprawę, ponieważ jego reputacja została niestety znacznie nadszarpnięta, co jednak dość szybko zostało pokonane, także za sprawą jego dwóch synów, którzy aktywnie działali na rzecz odbudowania reputacji ojca. To między innymi dzięki rodzinie Kolumb nie załamał się i decydował się na kontynuowanie swojej żeglarskiej pasji, która była także sposobem na dostatnie życie.

Jedną z najbardziej prawdopodobnych teorii dotyczących pochodzenie Kolumba jest to, że urodził się on w drugiej połowie 1451 roku w Genui we Włoszech. Wiele źródeł donosi, że Krzysztof był synem drobnego kupca oraz tkacza, który nazywał się Domenico Colombo. Oczywiście teorii dotyczących pochodzenia Kolumba jest znacznie więcej, jednakże ta właśnie wydaje się być najbardziej prawdopodobna, bo jest potwierdzona przez wielu historyków, choć nie da się tego w stu procentach udowodnić.

Już jako młody człowiek Kolumb imał się różnych prac zapewniających przeżycie. Pracował on w domu bankowym o nazwie Centurionich i właśnie dzięki tej pracy tak naprawdę związał swoje życie z żeglugą, ponieważ pracując tam Kolumb był zmuszony dość często odbywać morskie podróże w celach służbowych. Często żeglował on po okolicznych wodach oczywiście w celach handlowych, dzięki czemu zakochał się w profesji żeglarza.

Najprawdopodobniej w roku 1476 Kolumb płynął razem z konwojem statków handlowych z Genui, które płynęły do Flandrii oraz Lizbony, jednakże w okolicach Przylądka Świętego Wincentego konwój został napadnięty przez portugalsko – francuską i zniszczony. Wtedy to Krzysztof Kolumb, który cudem przeżył ten napad dopłynął do lądu nieopodal Lagos w charakterze rozbitka, a już po kilku tygodniach odbył podróż do Lizbony, gdzie zaczął pracować w tamtejszej filii jego macierzystego domu bankowego. Wtedy to także rozpoczął pierwsze oceaniczne wyprawy handlowe, na przykład do Anglii czy do Gwinei.

Oczywiście Kolumb nie żył samą pracą, ponieważ posiadał on także dość bogate życie osobiste i w roku 1479 wziął on ślub z niejaką Felipą Perestrello do Monitz, która była córką byłego gubernatora w Porto Santo. W następnym roku Kolumbowi urodził się pierwszy syn o imieniu Diego Colón. Pięć lat po ślubie Kolumb został wdowcem, jednak niedługo później Kolumb znalazł sobie kobietę o nazwisku Beatriz Enriquez. Co prawda nigdy nie obrali się oni, jednakże Krzysztof nakazał swojemu synowi traktowanie jej jak własnej matki, a później pozostawił on jej bardzo pokaźną część swojego majątku. W roku 1488 Kolumbowi urodził się drugi syn o imieniu Ferdinand, którego matką była oczywiście Beatriz. Rodzina była dla Kolumba bardzo ważna, a dodatkowo także była dla niego bardzo dużym wsparciem, ponieważ nawet w późniejszych latach, kiedy to reputacja żeglarza ostała naprawdę znacznie nadszarpnięta, to właśnie głównie jego obaj synowie bardzo pomagali w trakcie jej odbudowywania, co na tamte czasy było naprawdę niełatwym zadaniem.

Kolumb oprócz nauki żeglarstwa zajmował się także nauką innych przedmiotów, dlatego też w konsekwencji był on naprawę bardzo wykształconym i do tego wszechstronnym człowiekiem. Jego zainteresowania nie ograniczały się tylko do rzeczy, które były bezpośrednio czy też pośrednio związane z morzem, jednakże tak naprawdę to właśnie żegluga była główną pasją i miłością Kolumba, która to pasja zresztą doprowadziła go później do sławy oraz niemałych pieniędzy, dzięki którym mógł on zapewnić swojej rodzinie życie na naprawdę wysokim jak na tamte czasy poziomie.

Odkrywca Ameryki, wybitny żeglarz włoski w służbie na dworze Hiszpanii Krzysztof Kolumb żył w latach 1451-1506. Pochodzenie Kolumba do tej pory nie jest jednoznaczne choć powszechnie przyjmuje się że urodził się w Genui we Włoszech. Sam Kolumb w ustanowieniu majoratu dla swojego syna stwierdził: „Ja sam stamtąd pochodzę i tam się urodziłem” mając na myśli Genuę właśnie. W 1477 roku wraz z bratem Bartolomeo, który z zawodu był kartografem Krzysztof Kolumb przybywa do Portugalii. Zamieszkują w Lizbonie gdzie obaj zajmują się kartografią. Już w tamtych czasach przyszły odkrywca marzył o dalekomorskich wyprawach interesował się zwłaszcza wyprawami jakie organizowali portugalscy żeglarze wzdłuż zachodnich wybrzeży Czarnego Lądu. Swoją wiedzę pogłębiał także pracując jako agent handlowy. Jego dociekliwość w studiowaniu map doprowadziła go do przekonania że istnieje droga do Indii wiodąca na zachód poprzez Atlantyk.

Aby udowodnić słuszność swoich przemyśleń dążył do tego aby któryś z ówczesnych władców europejskich zainteresował się jego projektem wielkiej zachodniej wyprawy, niestety długo trwało przekonanie władców do słuszności wyprawy. Po próbach na dworach portugalskich, francuskich i angielskim Kolumb trafia na dwór Hiszpanii gdzie królową była Izabella I . Niestety aż siedem lat trwało to aby projekt wyprawy w poszukiwaniu nowej drogi do Indii został zatwierdzony.

Pierwsza wyprawa zachodnia rozpoczęła się 3 sierpnia 1492 roku. Flotylla Admirała, bo taki tytuł Kolumb otrzymał od królowej kastylijskiej Izabelli I, składała się z trzech doskonale wyposażonych karawel- Pinta, Ninia i Santa Maria, którą Kolumb wybrał na swój okręt flagowy. Po krótkim postoju na Wyspach Kanaryjskich flotylla Admirała wyruszyła na zachód aby po dwóch miesiącach 12 października dotrzeć do pierwszej wyspy jaką była Wyspa Watlinga. Płynąc dalej 28 października Kolumb odkrywa Kubę jednak przekonany jest to skrawek Starego Świata. 6 grudnia odkrywa Haiti i nazywa wyspę Hispaniola oraz obiera ją na swoją kwaterę. Kiedy Santa Maria rozbija się a kontakt z Pintą zostaje zerwany Admirał płynąc na Nini, Kolumb postanawia wracać do Hiszpanii aby osobiście powiadomić królową o odkryciu nowej drogi do Indii. Zawija do portu w Palos 15 marca 1493 roku i udaje się dwór królewski w Barcelonie aby zdać sprawozdanie kastylijskim władcom.

Podczas drugiej wyprawy która rozpoczęła się 25 września 1493 roku odkrywa takie wyspy jak Dominika, Maria- Galanta, Gwadelupa, Antigua oraz Portoryko. Po krótkiej wizycie na Hispanioli płynąc wzdłuż południowych wybrzeży Kuby odkrywa Jamajkę. Wyprawa zakończyła się 11 czerwca kiedy to Kolumb zawinął do portu w Hiszpanii.

Kolumb jeszcze dwa razy wyruszał ku brzegom Nowego Świata przez cały czas sądząc, że to Indie. Świat miał się dowiedzieć o wielkości jego odkrycia dopiero dzięki innemu wielkiemu odkrywcy jakim był Amerigo Vespucci on to w latach 1501-1502 biorąc udział w portugalskiej wyprawie do Ameryki Południowej zbadał znaczną część jej wschodniego wybrzeża- uznał że odwiedzone przez niego tereny to nie Indie lecz nieznany do tej pory kontynent.